Lucila Gamero de Medina

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Lucila Gamero de Medina
Lucila Gamero de Medina
Lucila Gamero de Medina
Persona informo
Naskonomo Lucila Gamero Moncada
Naskiĝo la 12-an de junio 1873(nun 1873-06-12)
en Danlí, El Paraíso Flago-de-Honduro.svg Honduro
Morto la 23-an de januaro 1964 (90‑jara)
en Tegucigalpo, Flago-de-Honduro.svg Honduro
Nacieco Hondura
Lingvoj Hispana
Ŝtataneco Honduro [#]
Familio
Edz(in)o Gilberto Lorenzo Medina
Profesio
Profesio Verkistino
Ĝenroj Romano
Literatura movado Romantikismo
Verkoj Blanca Olmedo
[#] Fonto: Vikidatumoj
Information icon.svg
vdr

Lucila Gamero Moncada (naskiĝis la 12-an de junio 1873(nun 1873-06-12) en Danlí, Honduro, mortis la 23-an de januaro 1964 en Tegucigalpo) estis unu el la unuaj honduraj verkistinoj kiuj sukcesis produkti solidan kaj avangardan literaturan verkon, por la socio kaj virinoj de sia epoko, en la ĝenro de romano.

La recenzisto kaj verkisto Luis Mariñas Otero nomis ŝin «la granda damo de hondura beletro».

Ĉefaj verkoj[redakti | redakti fonton]

Lucila Gamero de Medina verkis, inter aliaj, la sekvajn romanojn:

  • Amelia Montiel (1892)
  • Adriana y Margarita (1893)
  • Páginas del Corazón (1897)
  • Blanca Olmedo (1908)
  • Betina]] (1941)
  • Aída, novela regional (1948)
  • Amor Exótico (1954)
  • La Secretaria (1954)
  • El Dolor de Amar (1955)

Morto[redakti | redakti fonton]

ŝi mortis la 23-an de januaro 1964 en San Pedro Sula, ŝi estas entombigita en privata tombejo en la urbo Danlí, El Paraíso, Honduro, Centra Ameriko.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Fonto[redakti | redakti fonton]

En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Lucila Gamero de Medina en la hispana Vikipedio.