Mei Qing

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Pinto Tiandu de monto Huangŝan. Inko sur papero. Palaca Muzeo, Pekino.

MEI Qing (ĉine:梅清; pinjine: Méi Qīng; laŭ stilo Wade-Giles:Mei Ch'ing; naskiĝis en 1623, mortis en 1697) estis ĉina pejzaĝpentristo, skribadartisto kaj poeto kiu funkciis dum la dinastio Qing.

Mei naskiĝis en Xuancheng, urbo en sudoriento de provinco Anhujo.[1] Lia ĝentilaĵa nomo estis Yuangong (渊公 aŭ 远公) kaj liaj artaj nomoj estis Qushan ("monto Qu", 瞿山), Xue Lu ("vintra ĥato", 雪庐) kaj Lao Qu Fan Fu (老瞿凡父).[2] Mei instruiĝis per Wang Meng.[1] Li estis amiko de Ŝitao, influanta kelkajn de pli fruaj verkoj de Ŝitao.[3] Liaj pejzaĝpentraĵoj estis bazita sur liaj multaj vojaĝoj al la Flava Monto.

Du senmortoj sur Huangŝan.

Liaj poetaj verkoj enhavas: Tian Yan, Garret Kolekto (天延阁集) kaj Mei Shi Antologio (梅氏诗略).[4]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. 1,0 1,1 Méi Qīng Brief Biography. Alirita 2008-07-17.
  2. Barnhart: 380.
  3. Barnhart: 272.
  4. Cihai: 1305.