Metio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Ŝuoj estas riparitaj de lerta ŝuisto, ĉi tie li taksas paron de ŝuoj kun kliento rigardanta
Japana ceramikisto ĉe sia rado (1914)
Bagh Printo. Tradicia manobloka presilo en Barato
Strata artmetio: ĉi tie lerta metalforĝisto en Agra, Barato sidas inter skoteroj en komerca areo farante zorgajn observojn pri la praktikado de sia metio.

Metio estas manlabora profesio, precipe hejme aŭ et-industrie praktikata[1], kutime rilatanta al unu speciala fako (metio de ĉarpentado, de ŝufarado, de buĉisto, de meblisto).

Metiisto laboras en sia metiejo, havas siajn meti-lernantojn kaj estas membro de metiaj korporacioj (en la mezepoko nomataj gildoj).

Metiejo estas eduka agado inter alia por lerni tute aŭ parte metion en kiu aktiva partopreno de partoprenantoj ludas gravan rolon. Metiejo povas esti kelkhora ĝis kelktaga.

Laŭ Francisko Azorín metio estas simple Manlabora profesio.[2] Li indikas etimologion el la latina ministerium (metio, profesio, verko). Kaj li aldonas la terminojn metiisto, metiejo.[3]

Bildaro[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Proverbo[redakti | redakti fonton]

Ekzistas pluraj proverboj pri metio en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili[4]:

  • Citaĵo
     Al posedanto de metio mankas nenio. 
  • Citaĵo
     Ĉiu klopodu nur en sia metio, tiam al la urbo mankos nenio. 
  • Citaĵo
     Metio manĝon ne bezonas kaj manĝon tamen donas. 

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Plena Ilustrita Vortaro
  2. Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 138.
  3. Azorín, samloke.
  4. Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-12-25. Alirita 2008-08-15.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]