Moa Martinson
| Moa Martinson | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 | |||||
| Persona informo | |||||
| Moa Martinson | |||||
| Naskiĝo | 2-an de novembro 1890 | ||||
| Morto | 5-an de aŭgusto 1964 (73-jaraĝa) en Sorunda församling | ||||
| Tombo | Sorunda cemetery (en)   vd | ||||
| Lingvoj | sveda vd | ||||
| Ŝtataneco | Svedio vd | ||||
| Familio | |||||
| Edz(in)o | Harry Martinson vd | ||||
| Profesio | |||||
| Okupo | verkisto • ĵurnalisto vd | ||||
| |||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Moa MARTINSON (origine: Helga Maria SWARTZ; naskiĝis la 2-an de novembro 1890 en Vårdnäs, mortis la 5-an de aŭgusto 1964 apud Stokholmo) estis sveda verkistino.
De 1929 ĝis 1940 ŝi estis la edzino de la verkisto kaj nobelpremiito Harry Martinson.
Ŝia verkaro konsistas precipe el socikritikaj romanoj, kiuj priskribas la situacion de la virinoj apartenantaj al la plej malaltaj tavoloj de la socio.
Famaj verkoj
[redakti | redakti fonton]- Kvinnor och äppelträd (romano, 1933)
- Sallys söner (romano, 1934)
- Rågvakt (romano, 1935)
- Romantrilogio:
- Mor gifter sig (1936)
- Kyrkbröllop (1938)
- Kungens rosor (1939)
- Vägen under stjärnorna (romano, 1940)
- Brandliljor (romano, 1941)
- Den osynliga älskaren (romano, 1943)
- Jag möter en diktare (romano, 1950)
- Kvinnorna på Kummelsjö (romano, 1955)
- Klocker vid sidenvägen (romano, 1957)
- Hemligheten (romano, 1959)
En Esperanto aperis
[redakti | redakti fonton]- La patrino (aŭ Mia patrino), novelo. trad. Ferenc Szilágyi en Sveda Novelaro
- Vespera ruĝo anoncas ventegon, trad. Ferenc Szilágyi, la 17-a novelo en la samnoman novelaro.