Mu-metalo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Industria konstruaĵo  blendita per tavoloj el mu-metalo.

La mu-metalo (μ-metalo) estas alojo de nikelo kaj fero. Ĝi prenas sian nomon de la litero μ (muo) de la greka alfabeto, uzata kiel simbolo por reprezenti la magnetan permeablon.

Historio[redakti | redakti fonton]

La mu-metalo estis inventita en 1923 fare de la brita firmao , The Telegraph Construction and Maintenance Company Ltd., Londono[1], kiu faris kablon por la Western Union. La Western Union estis konkuranto de la Western Electric Company , kiu ŝirmis siajn kablojn kun la alojo permalloy. La patento de la permalloy apartenis al la Western Electric Company kaj la mu-metalo ebligis eviti la patenton.

Konstruo de elektra kablo ŝirmita per mu-metalo

La alojoj mu-metalo aŭ permalloy, estas tre utilaj por longaj submaraj kabloj.  Je la komenco de la 20-a jarcento oni malkovris, ke la mara akvo ĉirkaŭ la kablo produktas la distordon de la elsenditaj signaloj. La mu-metalo pligrandigas la induktancon de la kablo, kio ebligas korekton de la distordo.

La originala mu-metalo havas magnetajn karakterizaĵojn similajn al tiuj de permalojo sed la aldono el kupro pliigas la duktilecon kaj permesas la produktadon de maldikaj dratoj.

Alojoj kaj iliaj utiligoj[redakti | redakti fonton]

Ekzistas pluraj tipoj de mu-metalo, depende de la fabrikanto. La mu-metalo "franca" estas kunmetita de 80% da nikelo, 15% da fero kaj 5 % da molibdeno ; ĝia simbolo laŭ la eŭropa normo estas NiFe15Mo5. La Mu-Metall "germana" estas kunmetita de 77 % da nikelo, 15% da fero, 5% da kupro kaj 3 % da molibdeno (NiFe15Cu5Mo3).

Tiu materialo havas tre altan magnetan permeablon, de la ordo de =50.000–140.000

Se la mu-metalo estas fleksita aŭ aliformigita la permeablo draste malpliiĝas al valoroj ĝis =150. Por denove plialtigi la valoron necesas ardigi la materialon.

La alta permeablo de la mu-metalo faras ĝin bonega materialo por deviigi la magnetajn kampojn statikajn aŭ malaltfrekvencajn.

Ĝi estas uzata por la fabrikado de magnetaj ŝildoj en industrio kaj esploro.

Notoj kaj referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. angleSmith, WS, Garnett, HJ, New and improved magnetic alloys, and their application in the manufacture of telegraphic and telephonic cables, Brevet GB224972, déposé le 25 août 1923, traité le 25 novembre 1925.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]