Sinjoro

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Sinjoro (mallongigita S-ro) estas titolo de ĝentileco por viroj. Oni povas uzi ĝin kun la plena nomo (S-ro Lazaro Zamenhof) aŭ nur kun la familia nomo (S-ro Zamenhof).

La titolo ankaŭ estas uzata por la posedanto de sklavoj kaj servuloj rilate al ili, tiel ĝi estas sinonimo de mastro. Por religiuloj ĝi ankaŭ estas uzata kun la signifo Dio.

Etimologio[redakti | redakti fonton]

La latina "senior", t. e. "la pli aĝa", estas origino de la hispana "señor" [senjor], la portugala "senhor" [sinjor] kaj la itala "signore" [sinjore], krom la franca "sieur". La Esperanta vorto venas de la itala formo.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Proverboj[redakti | redakti fonton]

Ekzistas pluraj proverboj pri sinjoro en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili [1]:

  • Citaĵo
     Al ĉiu sinjoro estu lia honoro. 
  • Citaĵo
     Al grandaj sinjoroj grandaj honoroj. 
  • Citaĵo
     Estu sinjoro de via vorto. 
  • Citaĵo
     Pli feliĉa sinjoro sen havo, ol riĉulo sed sklavo. 

Referencoj[redakti | redakti fonton]