Hejmmuziko: Malsamoj inter versioj

Salti al navigilo Salti al serĉilo
18 bitokojn aldonis ,  antaŭ 13 jaroj
[nekontrolita versio][nekontrolita versio]
(Nova paĝo: '''Hejmmuziko''' aŭ '''dommuziko''' estas la muzikado en familio, en lernejo kaj en aliaj sociaj komunumoj. Gravas je tio la muzika agado en nepublika kadro. == Historio == …)
 
En [[Vieno]] la florepoko de hejmomuziko estis komence de la [[18-a jarcento]], kiam mecenatoj influis la muzikan vivon de la urbo. La [[nobelo|nobelaj]] artomecenatoj ĉiam denove invitis en siajn kastelojn muzikistojn kaj kapelojn, kiuj tie prezentis al plejparte selekta publiko novajn komponaĵojn.
 
Dum kiam komence estis preskaŭ nure la imperiestra kortego, je kio muziko trovis flegejon, (ekz. per fondado de la kortega muzikkapelo far [[Maksimiliano la 1-a (Sankta Romia Imperio)|Maksimiliano la 1-a]] aŭ operprezentadoj sub [[Leopoldo la 1-a (Sankta Romia Imperio)|Leopoldo la 1-a]] kaj [[Karolo ala 6-a (Sankta Romia Imperio)|Karolo ala 6-a]]), la muzikŝato transiris iom post iom al la alta kaj malalta nobelaro. Ekz. [[Joseph Haydn|Haydn]], [[Wolfgang Amadeus Mozart|Mozart]] kaj eĉ ankoraŭ [[Ludwig van Beethoven|Beethoven]] verkis sub nobelaj patronoj. La karakteriza florofloraĵo de ĉi tiu pli malvasta ligo inter artistoj kaj nobelaro estis precipe la [[ĉambromuziko]]. Komence de la 19-a jarcento ĉi tiu ŝato ankaŭ plivastiĝis en la burĝa tavolo kaj transvivis sian kulminon en la [[bidermajro]]. Karakterizaĵo de ĉi tiu hejmomuziko estas ĝia facila ludebleco samkiel malgranda personaromuzikantaro.
 
En la 18-a kaj [[19-a jarcento]]j precipe ĉe filinoj el la alta eŭropa burĝaro muzika edukado apartenis al memkompreneblaj partoj de bona edukado. JenTiucele ofte funkciisservis piano- kaj kantolecionoj. Tio plibonigis la ŝancon por la familioj de la filinoj por sukcesa edzinigo de la knabinoknabinoj. Analoge kreskis la averaĝa nivelo de la lernantinoj. Pluaj profesiaj celoj ne estis ligataj kun ĉi tiuj studadoj. Muzikaj karieroj de virinoj kiel tiu de [[Clara Wieck]], posta Schumann, kiuj sin apogis sur regado de instrumento, en la 18-a kaj 19-aja jarcentoj estis esceptokazoj. Pli grandan memstarecon ĝuis la kantistinoj, kies specifaj voĉregistroj estis postulataj en la ensembloj de la siatempaj [[opero]]j.
 
Kun la invento de [[pianolo]], [[sondisko]] kaj sekvaj sonregistriloj iom post iom malkreskis la praktikado de hejmomuziko. Junularaj muzikmovadoj (ekz. ''Wandervogel'' kaj ''lerneja muziko'' en Germanio kontraŭis ĉi tiun tendencon kaj prosperigis la flegadon de hejmmuziko per malnova kaj nova ludo- kaj kantomuziko. Studentoligoj ankaŭ vivtenis la tradician kantaron. La tradicia kantado de gratulokantoj dum naskiĝtago aŭ de kristnaskokantoj en la advento pleparteplejparte konserviĝis. La postuloj por komuna muziko tamen forte sinkis post la 19-a jarcento.
 
== Instrumentoj ==
Sennoma uzanto

Navigada menuo