Superlikveco

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Superlikvecosuperflueco estas la karaktera propreco de likvo kun nula viskozeco kiu tiel fluas sen ajna perdo de kineta energio. Kirlokaze, superfluaĵo formas vorticojn kiuj plue rotacias senfine. Superflueco okazas en du izotopoj de heliumo (heliumo-3 kaj heliumo-4) kiam ili estas likvigitaj per malvarmigo al kriogenaj temperaturoj. Ĝi estas ankaŭ propreco de variaj aliaj raraj materistatoj kiuj teorie ezkistas en astrofiziko, partikla fiziko, kaj teorioj de kvantuma gravito.[1] La teorio de superflueco estis disvolvigita de sovetaj teoriaj fizikistoj Lev Landau kaj Isaak Ĥalatnikov.

Superflueco estas ofte koincida kun la kondensigo BoseEinstein, sed neniu fenomenono estas rekte rilata al la alia; neķ ĉiuj kondensigoj Bose–Einstein povas esti konsiderata kiel superfluaĵoj, kaj ne ĉiuj superfluaĵoj estas kondensigoj Bose–Einstein.[2]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. The Nobel Prize in Physics 1996 – Advanced Information. Alirita 2017-02-10.
  2. Minkel, JR, "Strange but True: Superfluid Helium Can Climb Walls". (angle)

Bibliografio[redakti | redakti fonton]