Zebedeo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Saloma, Zebedeo kaj iliaj filoj Johano kaj Jakobo (pentraĵo de Hans Süß von Kulmbach (Saint Louis Art Museum, Saint Louis, Missouri).

Laŭ la Evangelioj Zebedeo, edzo de Saloma, estis la patro de Jakobo la pli aĝa kaj de Johano, du el la dekdu apostoloj de Jesuo, ambaŭ naskiĝintaj en Betsaida de Palestino, najbare de la Maro de Galileo, kaj origine dediĉintaj al la fiŝkaptado. Jesuo difinis Jakobon kaj Johanon Boanerghes, nome "filoj de la tondro".

Zebedeo ne estis simpla fiŝkaptisto sed vera kaj propra entreprenisto de fiŝkalptado ĉar li havis sub si laboristojn.

En la Malnova Testamento (Libro de Neĥemja|Neĥemja 11,17]], estas memorata certa Zebedeo filo de Asaf. Pri la filoj de tiu Zebedeo, kantistoj en la Templo, estis indikataj per la epiteto “boanerghes”, nome filoj de la tondro.

Zebedeo estas menciata en la jenaj Evangelioj:

Zebedeo kaj lia edzino Maria Saloma kaj la filoj Sankta Johano la Evangeliisto kaj Jakobo la pli aĝa, Langenzenn (Bavario), (1508).

Aliaj Projektoj[redakti | redakti fonton]

KOMUNEJO: hispanlingvaj Evangelioj: laŭ Mateo [1], laŭ Marko [2], laŭ Luko [3], laŭ Johano [4]

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Katolikaj enciklopedioj: