Saltu al enhavo

Zorita

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Zorita
municipo en Hispanio

Flago

Blazono

Flago Blazono
Administrado
Ŝtato  Hispanio
Regiono Ekstremaduro
Provinco provinco Kacereso
Komarko Tierra de Trujillo
Poŝtkodo 10130
Politiko
Urbestro Juan Carlos Jiménez Parejo
Demografio
Loĝantaro 1 267  (2023) [+]
Loĝdenso 7 loĝ./km²
Geografio
Geografia situo 39° 17′ N, 5° 42′ U (mapo)39.285277777778-5.7002777777778 [+]
Alto 423 m [+]
Areo 187 km² (18 700 ha) [+]
Horzono UTC+01:00 [+]
Zorita (Ekstremaduro)
Zorita (Ekstremaduro)
DEC
situo en Ekstremaduro
Zorita (Hispanio)
Zorita (Hispanio)
DEC
situo en Hispanio kaj en tuta Iberio

Map

Alia projekto
Vikimedia Komunejo Zorita [+]
vdr

Zorita estas municipo kaj loĝloko de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumoregiono Ekstremaduro, al ties pli norda provinco Kacereso (Cáceres) kaj al la komarko Tierra de Trujillo. Laŭ la stato de 2023 en la municipo vivis 1 267 loĝantoj sur areo de 187 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 7 loĝantoj/km².

Loĝantoj[redakti | redakti fonton]

La loĝantoj nomiĝas Zoriteños. La elmigrado malpliigis la vivon de tiu vilaĝo ĉar dum nur malpli da 10 jaroj, la loĝantaro perdis sian duonon. En 1950 Zorita havis 6 482 loĝantojn kaj en 1970 nur 3 627. Aktuale la populacio tendencas stabiliĝi.

Situo[redakti | redakti fonton]

Zorita estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarkodistrikto Tierra de Trujillo, je altitudo de 423 m; je 75 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 135 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 186.96 km². Ĝi limas oriente kun Logrosán, sude kun Madrigalejo, okcidente (laŭ la horloĝmontriloj) kun Alcollarín, Abertura kaj Conquista de la Sierra kaj norde kun Garciaz.

Ekonomio[redakti | redakti fonton]

Enspezofontoj estas precipe agrikulturo ekstensiva kaj brutobredado. La sektoro de servoj okupas pli da 20 % de la loka laborpopulacio, dum konstruado la 12% kaj industrio 10% proksimume.

Vidindaĵoj[redakti | redakti fonton]

  • Katolikaj preĝejo, templeto en bieno kaj ermitejo.
  • Naturaj lokoj ĉefe en nordaj deklivoj al Vijuerko.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]