Kutaiso
| Kutaiso | ||||
|---|---|---|---|---|
|
||||
| Administrado | ||||
| Lando |  Kartvelio |
|||
| Regiono | Imeretio | |||
| Urbestro | Nugzar Shamugia | |||
| Poŝtkodo | 4600 | |||
| Telefona antaŭkodo | (+995) 331 | |||
| Retpaĝaro | http://www.kutaisi.gov.ge/ | |||
| Demografio | ||||
| Loĝantaro | 198.403 (2009) | |||
| Loĝdenso | 2.834 loĝantoj sur km² loĝ./km2 | |||
| Geografio | ||||
|
|
42°15′N 42°40′O / 42.25°N, 42.667°O | |||
| Alto | 80 - 100 m | |||
| Areo | km² | |||
| Horzono | UTC+4 | |||
|
||||
Kutaiso estas la dua laŭ signifo urbo de Kartvelio (loĝantaro en 1989 235 mil), sur la rivero Rioni, kultura kaj industria centro. Ĉi tie troviĝas uzinoj de maŝinkonstruado (kamionoj, traktoroj, elektomekanikaĵoj), teksaĵo, kemiaĵoj, nutrada produktaĵo. En la urbo troviĝas universitato, institutoj, 3 teatroj, artgalerio.
Dokumenta historio de la urbo komenciĝas de III jc a.K. Sed antikvaj aŭtoroj ĝin konsideris ĉefurbon de Kolĥetia reĝlando (8a jc a.K.). Ĝia nomo estis Aia, Kutaia, Kutatisiumi. Dum jarcentoj, de VIII ĝis XIX jarcentoj, Kutaisi estis ĉefurbo de okcidentkartvela (pli malfrue Imeretia) reĝlando. Dum 1810-1917 en konsisto de Rusia Imperio.
En mezepoko nomo de la urbo estas ligita kun la agado de David Agmaŝenebeli, en nova epoko - A.Cereteli, Z.Paliaŝvili kaj K.Marĝaniŝvili. Ĉefaj rimarkindaĵoj de la urbo kaj ĉirkaŭaĵoj estas: ruinoj de templo Bagrati (11 jc), monaĥejo Gelati (12 jc), kastelo Geguti (12 jc), kaverna rezervejo Sataplia, balneologia kurorto Ckaltubo.
[redakti] Famuloj naskiĝintaj en Kutaisi
- 16-a de septembro 1984: Katie Melua, (nun brita) kantistino.
