Monto Rainier

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Rainier
Rainier, vido el la suda flanko
Alteco: 4392 metroj super maro
Situo: Vaŝingtonio, Usono
Montaro: Kaskadaj montoj
Geografia situo 46° 52′ N, 121° 45′ W46.866666666667-121.75833333333Koordinatoj: 46° 52′ N, 121° 45′ W
Rainier (Vaŝingtonio)
DEC
Rainier
Tipo: stratovulkano
Lasta erupcio: 1825
Unua surgrimpo: ---
v  d  r
Information icon.svg
Mount Rainier 5917s.JPG
danĝeraj zonoj
Usona monero (kvarono de dolaro) el 2007 montras Monton Rainier (kaj salmon)

Monto Rainier (ofte esperantigita kiel Monto Rajnero) estas tavola vulkano kaj centro de la Nacia Parko Mount Rainier, 87 km sudoriente de Seattle en Kantono Pierce (Vaŝingtonio) en Usono. Ĝia pinto altas 4.395 m, tiel ĝi estas la plej alta pinto de la Kaskada Montaro. Oni nomis ĝin pli frue TahomaTacoma, el la pujalupa vorto tacobet. En la lingvo de la praloĝantoj, ĝia nomo signifas Granda Monto, Neĝopinto aŭ „Loko, de kie la akvo fontas“ (Patrino de la akvo).

Ĝia grimpado estas malfacila, pro tio ofte mortas tie montogrimpantoj. Super 1800 m, la monto estas glaĉerkovrita, tiel konvenas por vintraj sportoj. La kratera rando estas senglacia pro la vulkana varmo.

La plej malnova lafo de la vulkano aĝas 500.000 jarojn. La plej lasta erupcio okazis inter 1820 kaj 1854.

La sekvaj riveroj fontas sur la monto: riveroj White, Carbon, Puyallup, Nisqually kaj rivero Cowlitz.

La Nacia Parko fondiĝis en 1899, kiel kvina Nacia parko de Usono.