Sociala kredito

Sociala kredito estas ekonomika ideologio kaj socia movado, kiu aperis komence de la 1920-aj jaroj. Ĝi origine estis ekonomika teorio ellaborita de la skotlanda inĝeniero Clifford Hugh Douglas en 1918. La esprimo "sociala kredito" devenis de lia deziro, ke la ĉefa celo de la mona sistemo ("kredito") estu la plibonigo de homa socio ("sociala").

La teorio estis subtenita de pluraj eminentaj ekonomikistoj, inkluzive de la Nobel-premiito Maurice Allais.

Tri kunligitaj eroj faras la socialan krediton:

1°) mono kreata sen ŝuldo, nek interezo, per la nacia banko, laŭ la bezonoj de la produktado;

2°) ĉiumonata dividendo al ĉiu civitano, dungita aŭ ne, de la naskiĝtago ĝis la morto;

3°) repagita diskonto ĉe la detalkomerca prezaro.

La sociala kredito ne bezonas naciigi la firmaojn, nek la bankojn, sed ĝi estas nur bonordo en mono, sub la kontrolo de la sendependa nacia banko. Pro la premado de gravaj tutmondaj bankistoj, la gazetaro, la televido, la plimulto da ekonomikistoj, la universitato, la registaroj silentas pri ĝi.

Oni ne devas konfuzi la veran socialan krediton kun la politikaj partioj, kiuj nomiĝas per la sama titolo: laŭ ĝia kreinto, sociala kredito kaj politika partio ne akordeblas. Por ke la civitanoj havu ĝin, ili devas kuniĝi kaj peti ĝin kune al la registaro, ne gravas kiu partio regas la landon.

Vidu plie angle ĉe http://douglassocialcredit.com aŭ plurlingve ĉe http://www.michaeljournal.com