Alfred Wanckel

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Alfred Hermann WANCKEL (naskiĝinta la 12-an de septembro 1855 en Lepsiko, mortinta la 9-an de aŭgusto 1925 en Altenburg) estis germana arĥitekto.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Familie kuŝis arĥitekturo jam en la lulilo de Wanckel: samprofesiecaj estis lia onklo Otto Wanckel kaj la patrinflanka avo Franz Wilhelm Schiertz kiu estis elmigrinta al Norvegujo kaj aktivis ankaŭ kiel pejzaĝisto. Wanckel estis filo de la lepsika tribunalestro Hermann Wanckel.

En 1882 li akiris la oficirpatenton en Dresdeno antaŭ ekdeĵoro kiel helpanto ĉe la Landa konstruadsekcio Dresden II. Samloke efektiviĝis lia promociiĝo je reĝa-saksia landkonstruinspektisto. En la 1.4.1891 li eniris, kiel konstruteknika referendario, la ministerion pri konstruado de Saksio-Altenburg. En 1903 li nomumitis sekreta registara konsilisto pri konstruado.

Wanckel estis ankaŭ artaĵgardanto de la evangelia Popola eklezio de Turingio kaj membro ĉe Ercmontarsocieto.

Konstruaĵoj (elekto)[redakti | redakti fonton]

Skribaĵoj (elekto)[redakti | redakti fonton]

  • Der deutsche evangelische Kirchenbau zu Beginn des 20. Jahrhunderts. Wittenberg 1914.
  • Ratschläge für Krieger-Ehrungen im Altenburger Lande. Altenburg 1918.
  • kun Heinrich Meyer: Die Bergkirche und St. Wolfgangskapelle zu Schleiz. Schleiz 1925.

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • J. Erler: Geh. Reg. und Baurat i. R. Alfred Wanckel †. Ĉe: Glückauf 45 (1925), p. 246–247.
  • Otto Wanckel: Stammtafel der Familie Wanckel (Wankel) welche ursprünglich aus Schweden stammen soll und zur Zeit der Reformation schon mehrere Jahrhunderte in Hammelburg im Stifte Fulda florirt hat, Altenburg 1899 (digital.slub-dresden.de).