Aldo Moro
Aldo MORO (la 23-an de septembro en Maglie, Apulia, 1916 – la 9-an de majo, 1978) estis itala politikisto kiu estis la 38a ĉefministro de Italio de 4-a de decembro, 1963 al la 24-a de junio, 1968. Li ankaŭ servis kiel la ministro de justico, la ministro de edukado kaj la ministro de eksteraj aferoj. Lia politika kariero daŭris de 1963 de 1974.
Li studis ĉe la Universitato de Bari kaj ĉe Sapienza Universitato de Romo. Moro havis 4 infanojn.
Li estis forkaptita la 16an de marto, 1978 fare de la Ruĝaj Brigadoj (itale BR), Marksisma-Leninista terorista organizo. Li estis pafita kaj mortigita post 55 tagoj en malliberiĝo,[1] malgraŭ tio ke la 9an de majo, 1978, la kidnapantoj anoncis ke Moro liberiĝos. Fakte, Papo Paŭlo la 6-a "proponis sin mem en interŝanĝo por Aldo Moro". [2]
- Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Aldo Moro – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Il rapimento Moro (itale) (31 January 2012). Arkivita el la originalo je 10-a de junio 2020. Alirita 6-a de aŭgusto 2023 .
- ↑ Holmes, J. Derek, and Bernard W. Bickers. A Short History of the Catholic Church. London: Burns and Oates, 1983. 291.
- Mortintoj en Romo
- Naskiĝintoj en 1916
- Mortintoj en 1978
- Viroj
- Naskiĝintoj la 23-an de septembro
- Mortintoj la 9-an de majo
- Ĉefministroj de Italio
- Italaj romkatolikoj
- Italaj politikistoj
- Italaj militistoj de la Dua Mondmilito
- Ministroj pri eksteraj rilatoj de Italio
- Italaj ministroj pri edukado
- Forkaptitoj
- Atencitoj

