Altosalto

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Yelena Slesarenko failing 2007.jpg

Altosalto (en konkurso) aŭ altosaltado (ĝenerale kiel sporto) estas atletika konkura sporto. Oni efektivigis ĝin per alkuro kaj salto, celante atingi la plej grandan alton.

Al tiu sportobranĉo apartenas horizontala, duonronda, alkura vojo, kiu ebligas akceliĝon dum 15m ene de la 180°-grada duonrondo. Oni celas tra-salti horizontalan, malpezan laton, kiu estas metata sur du mezuraj, vertikalaj kolonoj (stangoj). Se la altosaltisto ne povas superi la laton, nur tuŝas ĝin, ĝi defalas. La saltista falas sur remburitan falejon (min 5x4 m).

La altosalto havas nur solan forman postulon: oni devas impetsalti nur de unu piedo. Dum la konkurso, oni altigas pli kaj pli suupren la laton. La altosaltistoj povas trifoje provi unu alton. Oni rajtas elekti la komencan saltoalton.

Se la saltisto trifoje debatas la laton, ŝi/li elfalas. Okaze de samaj rezultoj, oni elektas gajninto tiun, kiu debatis malpli la laton dum la konkurso.

Iam la altosalto sen alkuro (el staranta pozicio) estis olimpika ludo, lastfoje en 1912. Dum la jardekoj elformiĝis diversaj stiloj kaj tekniko, el kiuj oni jam ne uzas la t.n. tondilan teknikon. Ĉe tiu metodo, la saltisto trasaltas la alton en preskaŭ vertikala stato. Alia tekniko estas la turniĝanta tekniko (rulanta tekniko), kiam la saltisto turnas sin vange al la grundo. Tiam lia/ŝia korpo estas paralela al la lato. Pli poste populariĝis la dorsa altosalto, kiun inventis usona altosaltisto Richard Fosbury, kiu gajnis ĉampionecon en 1968.

La viraj altosaltistoj neniam venkis dufoje en sinsekvaj olimpikoj, dum la virinoj dufoje (rumania hungarino Jolán Balázs (1960, 1964) germana Ulrike Meyfarth (1972, 1984)).

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]