Andreo de Bogolubovo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Andreo de Bogolubovo
Князь Андрей Боголюбский.jpg
Persona informo
Naskiĝo 30-an de novembro 1110 (1110-11-30)
en Rostov
Morto 29-an de junio 1174 (1174-06-29) (63-jara)
en Bogolyubsky Monastery, Bogolyubovo, Grand Duchy of Vladimir
Tombo Katedralo de la Endormiĝo [#]
Religio Ortodoksismo [#]
Lingvoj antikva orientslava lingvo [#]
Ŝtataneco Grand Duchy of Vladimir • Principality of Ryazan • Principality of Dorogobuzh • Principality of Vyshgorod • Rusio [#]
Familio
Dinastio Dinastio Rjurik [#]
Patro Georgo la Longbraka [#]
Gefratoj Rostislav Yuryevich • Vsevolod the Big Nest • Gleb of Kiev • Miĥaelo la 1-a de Vladimiro [#]
Infanoj Yury Bogolyubsky • Izyaslav Andreevich • Mstislav Andreyevich • Gleb Vladimirskiy • Q56329494 [#]
Profesio
Okupo suvereno [#]
[#] Fonto: Vikidatumoj
Information icon.svg
vdr
Andreo de Bogolubovo. Poŝtkarto fare de I. Bilibin

Andreo de Bogolubovo (ruse Андрей Юрьевич Боголюбский) aŭ Andreo la 1ª (n. ĉ. 1111 – m. 28-a de junio 1174, Bogolubovo ruse Боголюбово, apud Vladimiro, en Rusio) estis ĉefprinco RostovaSuzdala (1157) kaj Vladimira (1169). Li gravigis la nordrusiajn teritoriojn, evoluigis la administradon, regadon en la arbara regiono.

Li akompanis sian patron Georgon la Longbrakan en lia militiro por konkero de Kievo, tamen post la venko li ne volis resti en ĉefurbo de la Kieva Regno, sed revenis en Vladimiron, urbo de la Rostova–Suzdala princujo. Post kiam lia patro mortis en 1157, la urboj Rostovo kaj Suzdalo elektis Andreon sia princo, kaj li poste transmovis sian kortegon en Vladimiron. Li instigis enmigradon en la princujon, fortikigis kaj teritorie grandigis Vladimiron, konstruigis preĝejojn.

Post kiam li kaj liaj aliancanoj sturmis kaj prirabis Kievon en la jaro 1169ª, Andreo iĝis la ĉefprinco de la Kieva Regno. Li tamen ne restis en Kievo, kiu ĝis tiam estis ĉiama kaj nepra rezidejo de la regnestroj; unue en la regna historio li disigis la nociojn «regnestra trono» kaj «la Kieva trono». Anstataŭe Andreo faris Vladimiron ĉefurbo de la Regno, dum Kievo iĝis ordinara princuja ĉefurbo, kie li surtronigis sian parencon. Li postulis poste, ke ankaŭ Novgorodo akceptu de li proponitan princon.

Dum sia regado, Andreo postulis obeemon de la princoj kaj provis malgrandigi potencon de la bojaroj. Sekve liaj korteganoj komplotis kontraŭ li kaj murdis lin.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]