Bering-insulo
| Bering-insulo | ||
|---|---|---|
 | ||
| insulo [+] | ||
| Akvejo | Arkta oceano | |
| Supermara alteco | 755 m [+] | |
| Koordinatoj | 55° 0′ N, 166° 15′ O (mapo)55166.25Koordinatoj: 55° 0′ N, 166° 15′ O (mapo) | |
| Ĉefa loko | Nikolskoje | |
| Plej alta punkto | Mount Steller | |
| - alteco | 757 m | |
| Longo | 91 km (57 mi) | |
| Larĝo | 24 km (15 mi) | |
| Akvokolektejo | 1 667 km² (166 700 ha) [+] | |
| Areo | 1 667 km² (166 700 ha) [+] | |
| Loĝantaro | 613 [+] | |
| Horzono | UTC+12:00 [+] | |
|
||
|
||
 |
||
| Bering-insulo | ||
 Vikimedia Komunejo: Bering Island [+] |
||
La Bering-insulo (ruse Остров Беринга, Ostrov Beringa), iam Avaĉha-insulo, estas la plej granda el la Komandorski-insuloj en la nordokcidenta Pacifiko, nomita laŭ la dana esploristo Vitus Bering.
Ĝi estas parto de la rusa siberia marborda regiono, 1.660 km² granda, senarbara, sed riĉa je fontoj kaj altvaloraj felbestoj. La arktaj vulpoj kaj mar-lutroj estis rapide ekstermitaj.
Sur la Bering-insulo, ĉefe en Nikolskoje, ĉe la nordokcidenta marbordo, loĝas nuntempe ĉirkaŭ 800 homoj.
55° 1′ N, 166° 15′ O Mapo
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- Komandorski-insuloj (ruse) Arkivigite je 2011-02-09 per la retarkivo Wayback Machine