Daniel-François-Esprit Auber

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Daniel-François-Esprit Auber
Postcard-1910 Daniel Fransois Auber.jpg
Personaj informoj
Naskiĝo 29-an de januaro 1782 (1782-01-29)
en Caen
Morto 12-an de majo 1871 (1871-05-12) (89-jara)
en Parizo
Tombo Tombejo Père-Lachaise
Ŝtataneco Francio
Profesio komponisto, choreographer, pedagogo, muzikologo
Lingvoj franca lingvo
Verkaro Concert à la cour
Léocadie
La muette de Portici
v  d  r
Information icon.svg
Daniel-François-Esprit Auber

Daniel-François-Esprit AUBER (29-an de januaro 1782 en Caen; 12-an de majo 1871 en Parizo) estis franca komponisto.

Auber unue sekvis laŭ la volo de siaj gepatroj edukadon kiel komercisto en Londono. Kiam li en 1803 revenisal Parizo, Luigi Cherubini kuraĝigis lin komponi muzikon por la scenejo. La trarompon li atingis en 1820 per sia opero La bergère châtelaine (La ŝafistino kiel nobelulino). En la jaro 1842 Auber fariĝis direktoro de la Conservatoire de Paris kaj finfine en 1857 imperiestra orkestrestro. Auber mortis en la aĝo de 89 jaroj en Parizo. Li estas enterigita sur la tombejo Père-Lachaise.

Verkoj (elektaĵo)[redakti | redakti fonton]

Operoj[redakti | redakti fonton]

  • Le Macon, 1825
  • La muette de Portici (La mutulino de Portici), 1828
  • La fiancée, 1829
  • Fra Diavolo, ou L'hôtellerie de Terracine (Fra Diavolo aŭ La gastejo de Terracina), 1830
  • Gustave III, ou Le bal masqué, 1833
  • Lestocq, ou L'intrigue et l'amour, 1834
  • Le cheval de bronze, 1835
  • L'ambassadrice, 1836
  • Le domino noir (La nigra Domino), 1837
  • Le lac des fées, 1839
  • Les diamants de la couronne (La krondiamantoj), 1841
  • Haydée, ou Le secrét, 1847
  • Marco Spada, 1853
  • Manon Lescaut, 1856
  • La fiancée du Roi de Garbe, 1864

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Adolph Kohut: Auber. Reclam, Lepsiko 1895.
  • Charles Malherbe: Auber, biographie critique. Laurens, Parizo 1911.
  • Herbert Schneider: Chronologisch-thematisches Verzeichnis sämtlicher Werke von Daniel François Esprit Auber (AWV). Olms, Hildesheim 1994 ISBN 3-487-09866-0.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Auber estas nomdonanto de la rue Auber en Parizo, kiu ligas la place de l’Opéra kun la rue du Havre, kaj estas fama precipe pro la stacidomo Auber de la linio A de la regiona fervojtrafiko.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]