Dongoj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Disambig.svg Por samtitola artikolo vidu la paĝon Dongo.
Dongo-anoj en festaj vestoj (distrikto Liping)
Tipa donga ponto en Ĉengjango, Gŭangŝio

La dongoj[1][2]dungoj[3] estas unu el la 55 agnoskataj minoritatoj en Ĉinio, kun ĉirkaŭ 2,9 milionoj da homoj. Ili estas konataj pro siaj kovritaj „vento-kaj-pluvo-pontoj“ kaj la artaj, plurvoĉaj kantoj. Ilia gepatra lingvo estas la samnoma donga lingvo.

Historio[redakti | redakti fonton]

La popolo de la dongoj migris en ĉirkaŭ 1000 a.K. el la hodiaŭa Tajlando al nuna teritorio de Ĉinio. Pro ekspansio de la han-ĉinoj, ili estis premitaj pli suden. Hodiaŭ ili vivas ĉefe en Gŭangŝjio kaj Gŭiĝoŭo.

En Esperanto[redakti | redakti fonton]

La revuo "Kuriero" de Unesko dediĉis sian numeron n-ro 1 de januaro-marto 2019 al la temo de indiĝenaj lingvoj okaze de la proklamo de 2019 kiel Internacia Jaro de Indiĝenaj Lingvoj.[4] Tiukadre la artikolo Pri rizo, fiŝoj, anasoj kaj homoj, de Dai Rong kaj Xue Dayuan, temas pri la ekologiismaj konceptoj inter Dongoj, nome pri la akcepto de la sistemo rizo-fiŝo-anaso, kiu konsistas en la produktado de la tri produktoj interplektita.[5]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Guanĝi-a Sanjiang-gubernio okazigis festivalon de kantoj de dongoj ĈRI
  2. IJK-2012 denove en Vjetnamio
  3. "Esperanta-Ĉina Vortaro", Pekino, 1986
  4. "Kuriero" de Unesko, n-ro 1 de januaro-marto 2019, ISSN 2521-7356 60 paĝoj.
  5. Pri rizo, fiŝoj, anasoj kaj homoj, de Dai Rong kaj Xue Dayuan, "Kuriero" de Unesko, n-ro 1 de januaro-marto 2019, paĝoj 24-25. Tradukis el la angla lingvo Saed Abbasi (Irano).