Gramatika voĉo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search

Gramatika voĉo estas verba fleksio montranta, ĉu la ago esprimata de la verbo estas farata aŭ ricevata de la subjekto de la sintagmo.

Esperanto havas nur du voĉojn, aktivan kaj pasivan. La pasiva voĉo indikiĝas per "esti" + pasiva participo.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]