János László Pyrker

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search

János László Pyrker [jAnoŝ lAslO pirker], aŭ Johann Ladislaus Pyrker, laŭ hungarlingve kutima sinsekvo Pyrker János László estis hungara monaĥo, abato, ĉefepiskopo, germanlingva poeto, mecenato, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1844). Lia nobela antaŭnomo estis felsö-Eöri.

János László Pyrker ĉ. en 1830

János László Pyrker [1] naskiĝis la 2-an de novembro 1772 en Nagyláng (nun parto de Soponya). Li mortis la 2-an de decembro 1847 en Vieno.

Biografio[redakti | redakti fonton]

János László Pyrker komence lernis en Székesfehérvár, kie la instruistoj estis ekzemple Pál Ányos kaj Benedek Virág. Inter 1787-1789 li plulernis en akademio de Pécs. En 1790 li iĝis oficisto en Buda. En 1792 li aliĝis al cistercianoj en Lilienfeld kaj li lernis teologion en Sankt Pölten. En 1796 li pastriĝis, poste li plenumis diversajn ekleziaj oficojn. En 1812 li estis elektita abato en Lilienfeld, en 1818 episkopo, en 1820 patriarko de Venezio. Tie li kolektis pentraĵojn kaj muzikilojn. En 1827 li estis nomita ĉefepiskopo de Eger. En la urbo li fondis lernejon por instruistoj, kuracbanejon, krome li konstruis Bazilikon de Eger. En 1836 li donacis la pentraĵojn al Hungara Nacia Muzeo, li helpis al la malriĉuloj. Li verkis germanajn poemojn.

Memorigiloj[redakti | redakti fonton]

Verkaro (elekto), (germane)[redakti | redakti fonton]

  • Historische Schauspiele (1810)
  • Tunisias (1819, 1826) - eposo
  • Perlen der heiligen Vorzeit (1821)
  • Bilder aus dem Leben Jesus u. der Apostel (1842, 1843)
  • Mein Leben 1772-1847 (1966) - membiografio

Fontoj[redakti | redakti fonton]