Kahelo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Kaheloj por planko

Kahelo estas tabulo el bakita kaj glazurita argilo aŭ similaj fortikaj materialoj kiel ceramikaĵo, ceramiko, ŝtono, ardezo, porcelano kaj vitro, kaj ĝi estas uzata por pavimi kaj tegi plankojn kaj murojn, en banĉambro, kuirejo; la fornon, kamenon ktp., kaj ankaŭ objektojn kiel la supra surfaco de tabloj.

Laŭ Francisko Azorín Kahelo estas Plato el iu ajn materio, krom ligno, uzata por pavimi aŭ tegi internon de domo.[1] Li indikas ankaŭ terminon kaheli por Tegi surfacon per kaheloj.[2]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 100.
  2. Azorín, samloke.