Kvarcito
Kvarcito estas fajn- ĝis mezgrajna metamorfa petro.
Aspekto kaj ecoj
[redakti | redakti fonton]Kvarcito en la plej multaj kazoj posedas blankagrizan koloron. Per malpuriĝo de magnetito kaj pirito ĝi kelkfoje ankaŭ estas brune aŭ grize kolorita. Tre supraĵe vidite, ĝi montras certan similecon kun marmoro, kvankam la mineralkonsisto estas tute alia.
Ĉar kvarcito preskaŭ senescepte konsistas el kvarcgrajnoj kune ligitaj kaj rekristaliĝintaj, ĝi estas tre malmola, kontraŭ erozio kaj efloresko rezistema petro.
Ekesto
[redakti | redakti fonton]Kvarcito kutime formiĝas per metamorfismo el grejso, sed ankaŭ radiolarito, aŭ siliko estas eblaj gepatraj rokoj. Pro kombinaĵo de premo, temperaturo, kaj mekanika streĉo, la individuaj kvarcaj grajnoj estas deformitaj de prema solvaĵo, kaj ilia kristala krado komencas rearanĝi. Dum ĉi tiu rekristaliĝo, ili kreskas preter siaj originalaj grajnaj limoj (vidu la maldikan sekcan bildon de la antaŭaj kvarcaj grajnoj) kaj formas dense interligitan strukturon. La originalaj poraj spacoj kaj sedimenta strukturo, depende de la grado de metamorfismo, preskaŭ tute malaperis. Se la gepatra roko enhavas argilajn komponantojn, glimaj mineraloj kiel arĝenta muskovito aŭ verdeta fengito formiĝas. Direktita direkto de premo kreas la tavoligitan strukturon, kiu povas esti fendita. Organikaj komponantoj (karbonaj partoj) ĉeestantaj en la gepatra roko estas transformitaj en grafiton, inter aliaj substancoj. La ceteraj fosiliaj fragmentoj, konsistantaj el neorganikaj substancoj, estas "minitaj" kaj jam ne ĉeestas en vera kvarcito. Laŭ geologia esplorado, "kvarcita metamorfismo komenciĝas per submetita premo sub profundo je 600 metroj kaj temperaturo je pli ol 200 °C".
Troviĝo
[redakti | redakti fonton]Kvarcito troviĝas tutmonde kaj estas tre ofta petro en metamorfe transformitaj orogenkompleksoj .