La vojo (poemo)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search

La Vojo estas poemo de L. L. Zamenhof, presita en la numero junio-julio 1896 de Lingvo Internacia, en kiu Zamenhof aludis al la ĵus venkitaj malfacilaĵoj : « voĉdono en 1894 » kaj ĉeso de La Esperantisto.

La poemo estis muzikigita de Ĝanfranko kaj prezentita kiel unu el la eroj de la samtitola kasedalbumo La Vojo eldonita de la nuova frontiera (« la nova limo ») en 1977.

Kritiko[redakti | redakti fonton]

Laŭ Behrendt, tiuj « vortoj […] havos sian valoron tiom longtempe, kiom oni ankoraŭ devos batali pro agnosko por Esperanto. »[1]

Fontoj[redakti | redakti fonton]

  1. Kongresa Jubilea Libro, 1933

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]