Mediterraneo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Mediterraneo
filmo
Originala titolo Mediterraneo
Originala lingvo itala lingvo
Kina aperdato 1991, 30 jul. 1992
Ĝenro filma dramo, komedia filmo, milita filmo, samseksemeca filmo
Kameraado Italo Petriccione
Reĝisoro(j) Gabriele Salvatores
Produktisto(j) Gianni Minervini • Silvio Berlusconi • Mario Cecchi Gori • Vittorio Cecchi Gori
Scenaro Enzo Monteleone
Filmita en Grekio • Kastelorizo
Loko de rakonto GrekioKastelorizo
Muziko de Giancarlo Bigazzi
Rolantoj Claudio Bigagli • Diego Abatantuono • Giuseppe Cederna • Ugo Conti • Gigio Alberti • Claudio Bisio • Antonio Catania • Vana Barba • Luigi Montini • Irene Grazioli • Ugo Conti
Produktinta firmao Medusa Film 
Silvio Berlusconi Communications
Honorigoj David di Donatello for Best Film • Akademia premio por la plej bona fremdlingva filmo
IMDb
vdr

Mediterraneo estas itala milita komedi-drama filmo de 1991 reĝisorita de Gabriele Salvatores kaj scenarita de Enzo Monteleone. La intrigo okazas dum la Dua Mondmilito kaj koncernas grupon de italaj soldatoj kiuj estis ellasitaj sur greka insulo en la Egea Maro kaj. La filmo gajnis la Akademian Premion por Plej Bona Fremdlingva Filmo en 1992 .

La filmo estis filmita sur la greka insulo Kastellorizo ​​​​en la Dodekanesa insularo, la plej orienta el la insuloj, tuj sude de la marbordo de Turkio.

Intrigo[redakti | redakti fonton]

La haveno de Kastellorizo, kie la filmo estis filmita.

En 1941, jaron post kiam Italio aliĝis al Nacisocialisma Germanio en la Dua Mondmilito, grupeto de malsukcesaj italaj soldatoj estis sendita al malgranda greka insulo en la Egea Maro por kvar monatoj da garddeĵoro. La soldatoj inkluzivis art -amantan leŭtenanton, malmolan serĝenton, farmiston sekvitan fare de lia kara azeno Silvana, kaj aliajn miskapabulojn. Ili ne estis bonaj soldatoj, sed sekcio de ordinaraj, sendependaj viroj.

La soldatoj atendis atakon de ekstere kaj sur la insulo, kaj prenis ĉiun formon de preparo. Ili trovis urbeton sen loĝantaro. Ili vidis bombadon ĉe la horizonto kaj ekkomprenis ke la ŝipo sendita por preni ilin estis atakita. Tiam la loĝantaro mistere reaperas en la vilaĝo. La vilaĝanoj diras, ke ili kaŝiĝis, ĉar la germanoj kaptis ĉiujn virojn. Ili tiam decidis akordigi sin kun la italoj. Ne bezonis longe, por ke ĉies pli amika naturo aperos. La italaj soldatoj estis absorbitaj en la vivo, varmo kaj pejzaĝo de la idilia insulo.

La loka grek-ortodoksa pastro petas la leŭtenanton, kiu estas amatora pentristo, reestigi la murpentraĵojn ene de la loka preĝejo. Du soldatoj, kiuj estas fratoj, amikiĝas kun bela juna virino, kiu paŝtas ŝafojn. La serĝento komenciĝas per popoldanco kaj la plej timema kaj plej modesta el la soldatoj enamiĝas tutkape al la nurunua kaj trolaborita prostituitino de la insulo, Vassilissa.

Direkte al la fino de la filmo, tri el la soldatoj estas reunuigitaj kiel maljunuloj [1].

Rolantaro[redakti | redakti fonton]

  • Diego Abatantuono kiel "Serĝento Nicola Lo Russo"
  • Claudio Bigagli kiel "Leŭtenanto Raffaele Montini"
  • Giuseppe Cederna kiel "Privato Antonio Farina"
  • Claudio Bisio kiel "Privato Corrado Noventa"
  • Luigi Alberti kiel "Privato Eliseo Strazzabosco"
  • Ugo Conti kiel "Privato Luciano Colasanti"
  • Memo Dini kiel "Privato Libero Munaron"
  • Vasco Mirandola kiel "Privato Felice Munaron"
  • Vana Barba kiel "Vasilisa"

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. «Mediterraneo (1991)». 22. mars 1992. Review/Film Festival; Roundelay Of Love On an Isle In Wartime

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]