Parko

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Parko estas sekcio de lando ofte apartigita de ŝtato, por amuzodistriĝo de civitanoj. Multaj parkoj montriĝas je la natura beleco de la lando, plene de arbaro, rivero, montaro, aŭ aliaj vidindaĵoj. Tamen, parko povas esti simple herba tereno en urbo.

Laŭ Francisko Azorín parko estas Arta, ofte ĉirkaŭbarita, ĝrdenarbaro.[1] Li indikas etimologion el la latina parcus (parko).[2]

Bildaro[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 159.
  2. Azorín, samloke.