Preĝejo Sankta Petro (Weida)
| Preĝejo Sankta Petro | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||
kristana preĝejo 
| ||||||||
| Lando | Germanio vd
| |||||||
| Situo | Weida | |||||||
| Situo | ||||||||
| Geografia situo | 50° 46′ 24″ N, 12° 3′ 40″ O (mapo)50.77333312.061111Koordinatoj: 50° 46′ 24″ N, 12° 3′ 40″ O (mapo) [+] | |||||||
| ||||||||
 Preĝejo Sankta Petro | ||||||||
La eksa Preĝejo Sankta Petro (germane: Peterskirche) troviĝas en Weida, Germanujo.
Historio
[redakti | redakti fonton]La Petro-kirko en Weida havis sian unuan mencion en 1267 en kunteksto kun priskribo de Katarino-altaro. La romanika ejo havis je la fino de la 12-a jarcento, kiel la ĝis hodiaŭ ruine konserviĝinta Widen-preĝejo, duon da turoj. Unu havis gotikan ogivan tegmenton. Antaŭula konstruaĵo pro malkonataj kaŭzoj malkonstruitis kaj la iama gotikaĵo novkonstruitis dum konservo de la romanika tur-duo laŭ la nuna stranga horizontala projekciaĵo. Kial oni elektis tian T-formon kun turoj sudaj de la navo malklaras. Sendubas ke tiaĵo maloftas.[1]
En 1267 dokumentis la voktoj de Weida, Heinrich von Plauen kaj Heinrich von Gera, la donacon de Katarino-altaro en la Petro-kirko je Neustadt-Weida fare de paroĥestro Sibot konfirmante kiel feŭdigantaj la financan sekurigon de la altaro per bienhavaĵoj en Kunsdorf (Groß- kaj Kleinkunsdorf), Schömberg, Neundorf, Bocka (Groß- kaj Kleinbocka) kaj en la urbo Weida mem. Ĝi submetitis en 1296 al la patroneco de la klostro dominikanina. Dum la Tridekjara milito la kirko detruitis; de tiam ĝi ruinas.
Post Reformacio starigitis sur la fundamentoj de la nova kirko lernejo. En 1829 oni forigis la nordan turon; la suda ĝis nun portas la sonorilojn. Subkirke estas kripto kiu parte ankoraŭ alireblas.
Antaŭreformacie temis pri la paroĥa kirko de Weida-Neustadt (nova urbo) kiun rolon ekludis poste la iama monaĥeja kirko de la franciskanoj. Kaj Petro-kirko kaj Widen-preĝejo perdis gravecon sian. Petro-kirko poste estis lernejo, loĝejo kaj simpla monumento.[2] En 2020 la restaĵoj restaŭritis statike sekurigitis.