Romaj ciferoj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
(Alidirektita el Romia cifero)
Saltu al: navigado, serĉo
Romaj ciferoj
Simbolo Valoro
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
50
100
500
1000
MMXVI 2016

La sistemo de romaj ciferoj (aŭ romanaj ciferoj) aperis ĉirkaŭ la jaro 800 a.K. ĉe etruskoj kaj ĝin uzis ankaŭ latinlingvaj romianoj. Anoj de la eŭropa kulturo ankoraŭ uzas ĝin por horloĝoj, datoj, monatnombroj, kaj jarcentoj, kaj por nomoj de seriaj moŝtuloj, kiel reĝoj, imperiestroj, kaj papoj.

Skribo[redakti | redakti fonton]

Enirejo LII de la Koloseo, kun siaj romaj ciferoj ankoraŭ videblaj

Skribi naturalajn nombrojn per romaj ciferoj, oni skribas ilin en vico, dume, se la granda cifero staras antaŭ malgranda, ili adiciiĝas, ekzemple, . Kontraŭkaze, oni subtrahas la malgrandan nombron de la granda, ekzemple, . La dua principo estas uzata nur por eviti kvarfojan ripeton de la sama cifero: kvardek, ekzemple, estas esprimita per , kaj ne per misa .

Horloĝo de la kolegiata preĝejo en Kolonjo, kun romaj ciferoj.

Plenumo de aritmetikaj operacioj per romanaj ciferoj estas maloportuna. Romianoj uzis abakon.[1]

Unikodo[redakti | redakti fonton]

Unikodo provizas specialaj signoj por la romaj ciferoj de 1 al 12, kaj apartaj signoj por 50, 100, 500, kaj 1000. Ili havas kodojn respektive U+2160 al U+216F majusklaj kaj U+2170 al U+217F minusklaj[2].

Vidi ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. MENNINGER, Karl. (2013) Number Words and Number Symbols: A Cultural History of Numbers, trad. Paul Broneer (angle), p. 315. ISBN 978-0-486-31977-3.
  2. UnicodeSet. Unicode Consortium. Arkivita el la originalo je 2016-08-18.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]