Santolino

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Vikipedio:Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion
Santolino
Santolina virens 1.jpg
Biologia klasado
Regno: Plantoj Plantae
Divizio: Angiospermoj Magnoliophyta
Klaso: dikotiledonuloj dicotyledones
Ordo: Asterales
Familio: Asteracoj Asteraceae
Genro: Santolino Santolina
Santolina
L. 1753
Aliaj Vikimediaj projektoj
v  d  r
Information icon.svg
etcipresa santolino (Santolina chamaecyparissus).

Santolino (Santolina) estas plantgenro el la familio de la Asteracoj (Asteraceae). La nomo venas de la latina vorto sanctus = sankta kaj linum] = lino.

Priskribo[redakti | redakti fonton]

Santolina-spocioj kreskas kiel disbranĉitaj, pliej ofte starantaj, kelkfoje pendantaj aŭ kuŝantaj duonarbustoj, kiuj atingas alton de plej ofte 10 ĝis 60 cm. La plantoj odoras arome kaj estas ofte haraj. Ili formas kelkfoje rizomoj . La folioj estas alterne starantaj kaj havas kaj tigoj kaj ne tigoj. Ofte ili estas neparapplume kunmetitaj.

La kapitula infloresko havas longajn tigojn kaj staras unuope. La diskoformaj kapituloj havas diametro de 6 ĝis 10 mm. La 18 ĝis pli ol 45 nesimilaj involukraj folioj staras en 3 (malofte ĝis pli ol 5) vicoj. La kapitulo ne havas langetflorojn, sed nur 60 ĝis pli ol 250 tubetflorojn. La duseksaj tubetfloroj estas blankece fojnkoloraj ĝis brile flavaj. La frukto estas senharaj aknoj.

Disvastigo[redakti | redakti fonton]

La genro Santolina kreskas nature en la okcidenta mediteranea regiono[1] .

Uzado[redakti | redakti fonton]

Du ĝis tri specioj estas tutmonde uzataj kiel ornamplantoj. [2]. La etcipresa santolino estas laŭ NPIV “kultivata por heĝetoj kaj medicine uzata“.

Sistematiko[redakti | redakti fonton]

La unua priskribo de 1753 estis de Carl von Linné en Species Plantarum.[3]

Oni rekonas 24 Santolina-specioj, de kiu la plej multaj estass kunigita en du kolektvaj specioj:[1]

  • Grupo Santolina rosmarinifolia agg.:

Ne plu apartenas al la genro santelino (elekto):[5]

Bildoj[redakti | redakti fonton]

rosmarena santolino (Santolina rosmarinifolia):

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Quellen[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. 1,0 1,1 1,2 Werner Greuter: Compositae (pro parte majore). Santolina. en: Werner Greuter, Eckhard von Raab-Straube (Hrsg.): Compositae. Euro+Med Plantbase - the information resource for Euro-Mediterranean plant diversity. Berlin 2006–2009.
  2. Mary Keen 1989, The Glory of the English Garden. Boston, Litte, Brown and Co., 17
  3. Carl von Linné: Species Plantarum. Band 2, Impensis Laurentii Salvii, Holmiae 1753, p. 842, Ŝablono:Digitalisat
  4. Nieves Marcos, Ana Rosa Burgaz: Santolina virens Miller (= S. viridis Willd.): a plant belonging to the Spanish flora. en: Anales del Jardín Botánico de Madrid. Band 47, Nr. 2, 1989, p. 513–516, PDF-Datei.
  5. Santolino en Germplasm Resources Information Network (GRIN), USDA, ARS, National Genetic Resources Program. National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]