Saulieu

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo


Koordinatoj: 47°16′51″N 4°13′46″E  /  47.28083°N, 4.22944°O / 47.28083; 4.22944 (Saulieu)
Saulieu
komunumo
Basilique Saint-Andoche.jpg
Kolegiata preĝejo kaj baziliko Sankta Andoche
Regno Francio Francio
Regiono Burgonjo-Franĉkonteo
Departemento Côte-d'Or
Arondismento Montbard
Kantono Semur-en-Auxois ties ĉefurbo
komunumaro Saulieu
Situo Saulieu
 - koordinatoj 47°16′51″N 4°13′46″E  /  47.28083°N, 4.22944°O / 47.28083; 4.22944 (Saulieu)
Plej alta punkto
 - alteco 394 m s. m.
Plej malalta punkto
 - alteco 596 m s. m.
Areo 32,03 km² (3 203 ha)
Loĝantaro 2 514 (20122015)
Denseco 78,49 loĝ./km²
Urbestrino S-rino Anne-Catherine Loisier
Horzono MET (UTC+1)
 - somera tempo MET (UTC+2)
Poŝtkodo 21210
INSEE 21584

Geografia lokigo sur la mapo : Côte-d'Or

Vidu situon de Saulieu kadre de Côte-d'Or
DEC
Saulieu
Saulieu

Geografia lokigo sur la mapo : Francio

Vidu situon de Saulieu kadre de Francio
DEC
Saulieu
Saulieu
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo: Saulieu
Retpaĝo: www.Saulieu.fr
v  d  r
Information icon.svg

Saulieu estas franca komunumo en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi havis 2 514 loĝantojn en la jaro 2012[1].

Blazono

Geografio[redakti | redakti fonton]

La urbo situis ĉe la malnova nacia vojo 6 kal kaj estis fama pri siaj restoracioj. Ĝi estas ankaŭ fama por sia gastronomio kaj estas pasejo inter la naturaj regionoj Morvan kaj Auxois.

Najbaraj komunumoj
Ĉirkaŭ Saulieu
Saint-Didier Montlay-en-Auxois
Saulieu Villargoix, Thoisy-la-Berchère
Champeau-en-Morvan Saint-Martin-de-la-Mer Liernais

Historio kaj vidindajoj[redakti | redakti fonton]

Statuo en la baziloko

En 1119 la papo Kalisto la 2-a venis tie[2].

La romanika preĝejo datiĝas el la 12-a jarcento, ĝi similas al la preĝejo de Klunizo.

Virbovo de Pompon

Oni vidis skulptaĵon de skulptisto François Pompon, kiu naskiĝis tie.

Ĝemeleco[redakti | redakti fonton]

Esperanta vivo[redakti | redakti fonton]

Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 5 voĉojn (0,66 %) en 2004[3] kaj 4 voĉojn (0,54 %) en 2009[4] kaj 1 voĉon en 2014[5].

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Insee. Populations légales 2012 - 21584-Saulieu (france). Alirita 4-an de aŭgusto 2015.
  2. PERCHE, Jean. (2014) Les origines du christianisme en Bourgogne. Eldonejo de l'Armançon, p. 250.
  3. Ministrejo pri internaj aferoj. Rezultoj 2004 Listo Bruno Schmitt (france). Alirita 23-an de septembro 2013.
  4. Ministrejo pri internaj aferoj. Rezultoj 2009 Listo Fabien Tschudy (france). Alirita 23-an de septembro 2013.
  5. Ministrejo pri internaj aferoj. Rezultoj 2004 Listo Geneviève Martin (france). Alirita 30-an de septembro 2014 (0,13 %).

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]