Soltvadkert

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Soltvadkert
urbo
Soltvadkert városháza.JPG

Flago

Blazono

Flago Blazono
Administrado
Lando Hungario
Regiono Suda Ebenaĵo
Departemento Bács-Kiskun
Distrikto Kiskőrös
Poŝtkodo 6230
Telefona antaŭkodo (+36) 78
Kodo laŭ KSH 19983
Retpaĝaro soltvadkert.hu [+]
Politiko
Urbestro Ferenc Lehoczki (FIDESZ-KDNP[1])
Demografio
Loĝantaro 7 484  (1-a de januaro 2015)[2]
Loĝdenso 68,91 loĝ./km²
Geografio
Geografia situo 46° 35′ N, 19° 24′ O46.58083333333319.393611111111Koordinatoj: 46° 35′ N, 19° 24′ O
Areo 108,86 km² (10 886 ha)
Horzono Mezeŭropa tempo [+]
Situo de Soltvadkert
Situo de Soltvadkert
Alia projekto
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo Soltvadkert [+]
v  d  r
Information icon.svg

Soltvadkert [ŝoltvadkert] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Kiskőrös. Vadkert signifas sovaĝa-ĝardeno. Dum la mezepoko la ĉirkaŭaĵo estis riĉa je sovaĝbestoj kaj kreskaĵoj.

Aerfoto pri Soltvadkert

Situo[redakti | redakti fonton]

Soltvadkert situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Baja-Kecskemét, laŭ fervojo Budapeŝto-Beogrado. Kiskőrös troviĝas 10, Kecel 14, Izsák 33, Kecskemét 46, Baja 63, Budapeŝto 125 km.

Monumento pri vinberisto Fülöp Kramer

Historio[redakti | redakti fonton]

Laŭ la urbanoj la komunumo fondiĝis en 1376, kion la turkoj faris senhoma, poste hungaroj, germanoj kaj slovakoj refondis ĝin. La komunumo urbiĝis en 1993.

La urbo famas pri vinkulturo. En la proksimeco troviĝas lago Vadkerti, kie estas feriejo.

Vidindaĵoj[redakti | redakti fonton]

Ĝemelurboj[redakti | redakti fonton]

Famuloj[redakti | redakti fonton]

En Soltvadkert naskiĝis geografo Sándor Marosi.

Kalvinana kirko en Soltvadkert

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Soltvadkert települési választás eredményei (hungare) (html). Országos Választási Iroda (2010-10-03). Alirita 2011-11-27.
  2. Magyarország közigazgatási helynévkönyve, 2015. január 1. (magyar és angol nyelven). Központi Statisztikai Hivatal, 2015. szeptember 3. (Hozzáférés: 2015. szeptember 4.)