Arielo (luno)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Arielo
Natura satelito de Urano (I)
Miksaĵo de kvar fotoj de Arielo fare de la kosmoesplorilo Voyager 2, la 24-an de januaro 1986
Miksaĵo de kvar fotoj de Arielo fare de la kosmoesplorilo Voyager 2, la 24-an de januaro 1986
Oficiala nomo Urano I[1]
Historio
Malkovrinto William Lassell[1]
Dato de malkovro
Loko de malkovro
24-a de oktobro 1851[1]
Liverpulo[1]
Orbitaj ecoj
Averaĝa radiuso
Granda duonakso
190 900 km
191 020 km
Discentreco 0,0012
Klinangulo 0,260°
Periodo 2,520 tagoj
Fizikaj ecoj
Dimensioj
Diametro
- Areo
- Volumeno
1162,2×1155,8×1155,4 km
1157,8 ± 1,2 km
4,2113 × 106 km2
0,8126 × 109 km3
Maso
- Denso
- Surfaca falakcelo
- Liberiga rapido
(1,353 ± 0,020) × 1021 kg
(1,66 ± 0,15) × 103 kg/m3
0,27 m/s2
558 m/s
Rotacia periodo Kaptita
Atmosferaj kaj surfacaj ecoj
Surfaca temperaturo ~58 K
Albedo 0,39
Observaj ecoj
Videbla magnitudo 14,16[2]
v  d  r
Information icon.svg

Arielo estas unu el la ĉefaj naturaj satelitoj de la planedo Urano. Ĝin malkovris la brita astronomo William Lassell la 24-an de oktobro 1851, samtempe kiel Umbrielo.

La sistemo de Urano estis ĝis nun vizitita nur de la usona kosmoesplorilo Voyager 2, dum januaro 1986.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Paĝaro pri planeda nomenklaturo ĉe la retejo de la usona geologia agentejo USGS (angle)
  2. Retejo de la Observatorio ARVAL (angle)