Finnlandiĝo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Finnlandiĝo (de germana Finnlandisierung) signifas, ke pli potenca ŝtato influas aferojn en malpli potenca najbara ŝtato. Oni inventis la koncepton origine en Aŭstrio jam dum kvindekaj jaroj, sed oni komencis uzi ĝin pli vaste en Germanio en la fino de 1960-aj jaroj. Origine la koncepto estis uzata de oponantoj de la kanceliero Willy Brandt, por kritiki lian novan eksterpolitikan linion nomata Ostpolitik. La oponantoj pensis, ke la politiko estis tro pozitiva al Sovetunio. Brandt ja kondamnis la uzon de termo kiel ofenda al finnoj. Laŭvorte ĝi ja signifis iĝi finnlandeca.

La plej grava periodo de finnlandiĝo estis 1968–1982, do periodo post de okupado de Ĉeĥoslovakio, kiam la politiko de Soveta Unio ŝanĝiĝis laŭ instruoj de Leonid Breĵnev, ĝis kiam Mauno Koivisto iĝis la anstatŭulo de prezidanto Urho Kekkonen en la jaro 1981. Nur en 1991, kiam la Soveta Unio kolapsis, la finnlandiĝo en la originala signifo de la vorto finiĝis. Tamen eĉ nun oni fojfoje uzas la termon en finnaj politikaj diskutoj, precipe kiam temas pri la rilatoj inter Finnlando kaj Rusio, Eŭropa UnioUsono.