Leonid Breĵnev

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Leonid Breĵnev
Leonid Breĵnev

2-a Ĝenerala Sekretario de la Komunista Partio de Sovetunio
En funkcio:
8-a de aprilo 1966 – 10-a de novembro 1982
Antaŭulo Nikita Ĥruŝĉov
Sekvanto Jurij Andropov

2-a Unua Sekretario de la Komunista Partio de Sovetunio
En funkcio:
14-a de oktobro 1964 – 8-a de aprilo 1966
Antaŭulo Nikita Ĥruŝĉov
Sekvanto funkcio nuligita; li mem fariĝis Ĝenerala Sekretario de KPSU

4-a Prezidanto de Prezidio de Supera Soveto de Sovetunio
En funkcio:
7-a de majo 1960 – 15-a de julio 1964
Antaŭulo Kliment Voroŝilov
Sekvanto Anastas Mikojan

7-a Prezidanto de Prezidio de Supera Soveto de Sovetunio
En funkcio:
16-a de junio 1977 – 10-a de novembro 1982
Antaŭulo Nikolaj Podgornij
Sekvanto Jurij Andropov (1983)
Vasilij Kuznetsov

Naskiĝo 19-a de decembro 1906
en Flag of Russian Empire for private use (1914–1917) 3.svg Kamenskoe, Rusa Imperio
Morto 10-a de novembro 1982
en Flago de Sovetunio Moskvo, RSFSR, Sovetunio
Nacieco ukrainano/ruso
Politika partio Komunista Partio de Sovetunio
Edzo/ino Viktorija Petrovna Denisova
Infanoj Jurij Leonidoviĉ Breĵnev
Galina Leonidovna Breĵneva
Profesio Inĝeniero, Publika funkciulo
Religio nenia (ateisto)
v  d  r
Information icon.svg

Leonid BREĴNEV (Леонид Ильич Брежнев pron. Leonjid Iljiĉ Breĵnjev)) (1-a de januaro, 1907 (laŭ gregoria kalendaro) – 10-a de novembro, 1982), soveta politikisto kaj partia gvidanto. En 1964-1966 li estis unua sekretario kaj en 1966-1982 - ĝenerala sekretario de Centra Komitato de KPSU (Komunista partio de Soveta Unio), prezidanto de la Prezidio de Supera Soveto de Sovetunio dum 1960-1964 kaj 1977-1982 jaroj.

De 1946, Breĵnev estis altranga partia funkciulo en la iamaj sovetaj respublikoj Ukrainio, Moldavio kaj Kazaĥio. Li estis unu el la organizantoj de la deposteniĝo de Nikita Ĥruŝĉov en 1964. Dum la regado de Breĵnevo, superregis konservativaj tendencoj en la lando, pligrandiĝis negativaj procesoj en ekonomio, socia kaj spirita sferoj de la vivo, okazis intervenoj de sovetaj milittrupoj en Ĉeĥoslovakio (1968) kaj Afganio (1979).

Oni nomis lian regan periodon "la jaroj de stagnado".

Kovrilpaĝo de Kvindek jaroj de la grandaj venkoj de socialismo, Moskvo, 1968

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]