Kecalkoatlo (majaoj)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Kecalkoatlo kiel prezentita en la Kodekso Telleriano-Remensis.

Kvecalkoatlo (en la navatla lingvo quetzalcōātl [ketsalˈkoːaːtɬ], „plumhava serpento“; en la majaa lingvo kukulcán) estas dio de pluraj mezamerikaj kulturoj, inter ili tiuj de la aztekoj kaj toltekoj.

Laŭ tiu dio oni nomis asteroidon kaj mortintan flugsaŭron.

Formo[redakti | redakti fonton]

Plej ofte Kvecalkoatlo estas prezentita kiel granda krotalo kun plumoj de la sankta birdo kvecalo, sed ankaŭ kiel barbahava, helhaŭta viro.

Mitologio[redakti | redakti fonton]

Azteka mitologoio[redakti | redakti fonton]

Kecalkoatlo kaj Teskatlipoka

En la azteka mitologio kecalkoatlo estas dio de vento, ĉielo kaj tero kaj kreiva dio. Li simbolas la oceanon. En Teotihuakano li estis adorata kiel naturdio. Lia plej grava sanktejo situis en Cholula. Li estis estro de la dua monda epoko.

Tolteka mitologio[redakti | redakti fonton]

La toltekoj veneris Kecalkoatlon kiel ĉefan kaj kreivan dion. Lin prezentis Venuso. Lia frato kaj kontraŭulo estis Teskatlipoko.

Aliaj mitoj[redakti | redakti fonton]

Sub la nomo Kukulkan, Kvecalkoatlo estis konata de la majaoj. La kiĉeoj nomis lin Gukumac (vidu ankaŭ Popol Vuh).

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]