Pieco

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Pieco karakterizas la religian konduton de homo, lian pensmanieron kaj lian agadon rilate al Dio. Pieco signifas praktiki religion sincere kaj volonte. La agado kaj la pensado obeu la religiajn ordonojn. Preteksti tion sed agi kontraŭe oni parolas pri "hipokriteco". "Bigota" estas homo ekscese fervora en plenumo de la eksteraj religiaj devoj, pedante kaj afekte pia.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Proverbo[redakti | redakti fonton]

Ekzistas pluraj proverboj pri pieco en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili[1]:

  • Citaĵo
    « Eĉ inter piuloj ne mankas pekuloj. »
  • Citaĵo
    « En buŝo Biblio, en koro malpio. »
  • Citaĵo
    « Nek pio por Dio, nek kapablo por diablo. »

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. http://eo.lernu.net/biblioteko/proverboj/listo.php

Fontoj[redakti | redakti fonton]