Tikeo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
La Tikeo de Antioĥio, Roma kopio el bronzo de Eŭtikido (Galleria dei Candelabri, Vatikanaj muzeoj).

En malnovgrekaj religiaj grupoj, Tikeo (Τύχη , signifis "bonŝancon" en la greka, romia ekvivalento: "Fortuno") estis la patrona diino de la riĉeco kaj prospero de la urbo kaj de ĝia sorto.

Ĉiufoje pli kaj pli dum la helena civilizo, urboj honoris sian propran specifan ikonecan version de Tikeo, uzante muran kronon (krono kiel la muroj de la urbo). En literaturo, ŝi eble ricevis diversajn genealogiojn, kiel filino de Hermeso kaj Afrodito, aŭ pripensita kiel unu el la Oceanidinoj, filinoj de Okeano kaj TetisoZeŭso. Ŝi estis ligita kun Nemezo kaj Agathos Daimon ("bona spirito"). Ŝi estis unike honorita ĉe Itanos en Kreto, kiel Tikeo Unuanaskito, ligita kun la atena Protogeneia ("unuanaskito"), filino de Erekteo, kies oferado savis la urbon.

En Aleksandrio la templo de Tikeo estis priskribita de Libanius kiel unu el la plej grandiozaj el la konstruaĵoj de la tuta helenisma mondo.

Tikeo ekaperas sur multaj moneroj de la helena civilizo en la tri jarcentoj antaŭ la kristana epoko, precipe de urboj. Ŝi havis templojn ĉe Caesarea Maritima, Antioĥio, Aleksandrio kaj Bizanco.

En mezepoka arto, ŝi estis prezentita kiel portado de superabundo, la rudro de emblema ŝipo, kaj la ŝancrado, aŭ ŝi povas stari sur la rado, prezidante la tutan cirklon de sorto. En la Grek-budhana arto de Gandhara, Tikeo iĝis seninterspace rilata al la budisma diino Hariti.

La konstelacio Virgo foje estas identigita kiel la ĉiela figuro de Tikeo, same kiel aliaj diinoj kiel ekzemple Demetro kaj Astreo.