Ŝtatoj de Savojo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Disambig.svg Por samtitola artikolo vidu la paĝon Savojo (homonimio).

La Ŝtatoj de Savojo, pli kaj pli nomitaj « Sardaj Ŝtatoj » de la francoj post 1718, estis la posedaĵoj de la dukoj de Savojo, ekde la komenco de la Mezepoko ĝis la itala unuiĝo en (1861).

Historio[redakti | redakti fonton]

La Ŝtatoj de Savojo progresive konsistis, per etendiĝaj periodoj, sed ankaŭ per malkreskoj, ĝenerale profite al Francio.

La 1-a ĉefurbo de la Ŝtatoj de Savojo estis Montmélian, forlasita por Chambéry en 1295.

En la 13-a jarcento, la Domo Savojo posedis dekon da prefektolandoj :

Post 1355, la teritorioj de la Domo Savojo pligrandiĝis per

En la reĝado de Amedeo la 8-a (1391-1439), la Ŝtatoj de Savojo tre kreskis. En 1416, Amedeo akiris la dukan titolon, kaj samtempe la rektan apanaĝon de Piemonto, de la imperistro Sigismondo.

Fonto:Sabaudia.org, la interretejo de la departementaj arkivoj de la Asembleo de la Ŝtatoj de Savojo

Epopeo[redakti | redakti fonton]

"La Savoysiade" : poezia epopeo de Honoré d'Urfé (1609)

Notoj kaj referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. in A. BERUARD, J. CHÂTEL, A. FAVRE, S-ro HUDRY, 1998, Découvrir l’Historio de Savoie, eld. "Centre de la Culture Savoyarde", Albertville, p.73

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]