Alois Negrelli

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Alois Negrelli, Litografio de August Prinzhofer, 1845
La Münster-ponto en Zuriko
La Negrelli-Viadukto en Prago

Alois Negrelli, Ritter von Moldelbe (naskiĝis la 23-an de januaro 1799, mortis la 1-an de oktobro 1858) estis inĝeniero kaj fervojpioniro en Aŭstrio, Italio kaj Svislando.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Li naskiĝis kiel Luigi Negrelli en la vilaĝo Fiera di Primiero, en Distrikto de Tirolo (tiam parto de la Aŭstra imperio - hodiaŭ Trentino, Italio), iris al mezlernejo en Feltre kaj studis en Padovo kaj Innsbruck,[1] tiam la ĉefurbo de la kronregiono Tirolo. Post komencado de sia kariero en Innsbruck, li vivis dum iom da tempo en Bregenz, Vorarlbergo, Aŭstrio, kie li gajnis reputacion en la kanaligo de la alta Rejno kaj de la diversaj aŭstraj kaj svisaj interesoj ligitaj per tio.[2]

Li moviĝis al Svislando en 1832 kie li daŭrigis similajn verkojn en la Kantono Sankt-Galo. 1835, li estis alvokita al Zuriko,[3] kie li efektivigis diversajn verkojn, precipe la Munster Ponton kune kun Ferdinand Stadler kiu respondecis pri la lignaĵejo. Ŝtonpontoj estis konstruitaj super ligna kadro dum tiu tempo. Li ankaŭ komencis desegni planojn por la unua svisa fervojo, la Svisa norda fervojo, de Zuriko ĝis Badeno, kiu plurajn jarojn poste estis konstruita sub lia inspektado. Dum vojaĝo al Anglio, Francio kaj Belgio, li studis la novajn fervojojn kaj poste publikigis siajn ideojn de adaptado de tiu teknologio al montregionoj en kelkaj artikoloj ricevantaj larĝan atenton en la industrio.[1][4]

Li revenis al laborado por Aŭstrio en 1840, kaj ĝis 1857 estis inspektisto por la aŭstra Norda fervojo de imperiestro Ferdinando kaj la aŭstraj ŝtatfervojoj. Li respondecis pri la konstruado de la fervojo de Vieno tra Prago ĝis la germana limo en la direkto de Dresdeno kaj tra Ostrava ĝis la pola limo en la direkto de Krakovo kaj preparis la fervojon al la tiama aŭstra Lvivo kaj de la etendaĵo al la rusa limo pli oriente. Li gvidis la konstruadon de la Negrelli Viadukto en Prago inter 1846 kaj 1849. Tiu fervoja ponto kun siaj 1,110 m estis la plej longa ponto en Eŭropo ĝis 1910.[5] La aŭtoritato de Negrelli en fervojaferoj estis materiala en la farado de la decido havi la Semmering-fervojon konstruita fare de Carl von Ghega kaj liaj konsiloj sur fervojaj aferoj estis postuladitaj fare de diversaj aliaj ŝtatoj kiel la Regno de Virtembergo kaj la Regno de Saksio.[1]

En 1849, li estis sendita al la tiama aŭstra reĝlando Lombardujo-Venetio, kun la tasko kontroladi publikajn konstruaĵojn, fervojojn kaj konstruadon de telegraflinioj, kaj trafikon sur rivero Pado.[4] Dum tiu tempo li ricevis la titolon Ritter von Moldelbe. La nomon li elektis en memoro pri siaj tempoj laborantaj pri la riveroj Vultavo/Moldau kaj Elbo.[3] Li revenis al Vieno en 1855 kie li estis nomumita Ĝenerala inspektisto de la aŭstraj fervojoj.[4]

En 1846 li estis invitita fare de Barthélemy Prosper Enfantin al la "Société-d'Étude du Canal de Suez" kaj partoprenis en la esplorada turneo al la istmo de Suezo en 1847. En 1855 li estis invitita fare de Ferdinand de Lesseps al la Internacia Komisiono por la alenado de la istmo de Suezo (Commission Internationale pour le percement de l'isthme des Suez) konsistanta el dek tri ekspertoj de sep landoj kiuj devis ekzameni la planojn jam elpensitajn fare de Linant de Bellefonds kaj por konsili pri la farebleco de kaj pri la plej bona itinero por la kanalo. Negrelli formis parton de la prienketanta grupo vojaĝanta al Egiptujo. En la finaj konsideradoj de la Komisiono en Parizo en 1856, liaj ideoj de kanalo sen kluzinstalaĵo kaj norda eniro plue en la okcidento regis. La Komisiono tiam produktis ampleksan finan raporton inkluzive de planoj kaj profiloj laŭ kiuj la Sueza kanalo poste estis konstruita.[6]

Negrelli estis malhelpita de grava malsano al vizitado de Egiptujo denove kaj mortiĝis en Vieno la 1an de oktobro 1858, kelkajn semajnojn antaŭ ol la Suezkanala Firmao estis establita kaj duonan jaron antaŭ ol la verkoj por la kanalo estis komencitaj.[1]

En sia libro pri Transportation in Egypt (Transportado en Egiptujo) Negrelli skribis koncerne la Suez-kanalon:

... La ligo de la du maroj kun kanalo estas ne nur neceso por libera komerco mallongigante la itineron inter Eŭropo kaj la malnovaj riĉaj landoj de la Hinda Oceano sed ankaŭ por pliiĝo de marborda navigacio kaj ekonomia prospero de tiu feliĉega lando (Egiptujo) ...

Referencoj[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]


En tiu ĉi artikolo estas uzita maŝina traduko de WikiTrans de teksto el la artikolo Alois Negrelli en la angla Vikipedio.