Eduardo la 3-a (Anglio)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Eduardo la 3-a
Reĝo de Anglio
Edward III of England (Order of the Garter).jpg
Persona informo
Naskiĝo 13-an de novembro 1312 (1312-11-13)
en Kastelo Windsor
Morto 21-an de junio 1377 (1377-06-21) (64-jara)
en Richmond Palace
Mortokialo apopleksio [#]
Tombo Abatejo Westminster [#]
Ŝtataneco Reĝlando Anglio [#]
Familio
Dinastio Plantaĝenetoj [#]
Patro Eduardo la 2-a de Anglio [#]
Patrino Izabela de Francio [#]
Gefratoj Joan of The Tower • Eleanor of Woodstock • John of Eltham, Earl of Cornwall • Adam FitzRoy [#]
Edzino Filipa de Henegovio [#]
Idoj Eduardo de Woodstock • Isabella de Coucy • Joan of England • Lionel of Antwerp, 1st Duke of Clarence • Johano de Gento • Edmundo el Langley, la 1-a Duko de Jorko • Mary of Waltham • Margaret, Countess of Pembroke • Thomas of Woodstock, 1st Duke of Gloucester [#]
Profesio
Okupo verkisto [#]
Reĝo de Anglio Royal Arms of England.svg
Regado 13271377
Antaŭulo Eduardo la 2-a
Sekvanto Rikardo la 2-a
Reganto de Irlando Arms of the Lordship of Ireland.png
Regado 13271377
Antaŭulo Eduardo la 2-a
Sekvanto Rikardo la 2-a
Duko de Guyenne Blason de l'Aquitaine et de la Guyenne.svg
Regado 13271362
Antaŭulo Eduardo la 2-a
Sekvanto Eduardo de Woodstock
2-a fojo
Regado 13761377
Antaŭulo Eduardo de Woodstock
Sekvanto Rikardo la 2-a
[#] Fonto: Vikidatumoj
v  d  r
Information icon.svg
Eduardo la 3-a (Anglio).

Eduardo la 3-a de Anglio, naskita la 13-an de novembro 1312, mortinta la 21-an de junio 1377, estis inter la plej sukcesaj anglaj reĝoj mezepokaj. Sian 50-jaran regadon li komencis je la aĝo de 14, je la 25-a de januaro 1327, kiam mortis lia patro Eduardo la 2-a. Nur 400 jarojn poste alia monarko estis regonta similan tempon.

La regadon de Eduardo markis ekspansio de la angla teritorio per militoj en Skotlando kaj Francio. La familio kaj grandioza idaro de Eduardo provizis la bazon por du longaj kaj gravaj eventoj de la brita kaj eŭropa historio: la centjara milito kaj la rozaj militoj.

Lia patrino estis Izabela de Francio; pro tio Eduardo pretendis ankaŭ la francan tronon. Francaj nobeloj kontestis tion, indikante la salfrankan leĝon, laŭ kiu virinoj (Izabela) ne povis heredi landon.