Elzasaj Legendoj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Elzasaj Legendoj
Elzasaj Legendoj
Aŭtoro Charlotte Pulvers
Eldonjaro 1914
Urbo Dresdeno
Eldoninto Ader kaj Borel
Paĝoj 47
Information icon.svg
vdr

Elzasaj Legendoj [1] pritaktas legendojn el Alzaco kiu, en 1914 kiam la libro eldoniĝis, ankoraŭ estis provinco de Germanujo. Charlotte Pulvers kolektis kaj tradukis tiujn legendojn en 1911-1912. Reeldono aperis en 1924. La libro estas numero 28 en la serio Esperanta Biblioteko Internacia. La respektivaj eldonejoj estis Ader & Borel por la unua eldono kaj Esperanto-Verlag Ellersiek & Möller & Borel, Berlino kaj Dresdeno, por la dua eldono.

Enhavo[redakti | redakti fonton]

  • Sankta Odilia (Patrino de Elzaso)
  • La fremda infano
  • Sankta Arbogast
  • Papo Leono kaj lia patro
  • Pri la fondo de la Strasburga katedralo
  • La fratoj Rappoltstein
  • La kokino kun la oraj ovoj
  • La monaĥino en Sta Klara
  • La sorĉistino en Kostlach
  • La parolanta mortkranio
Kovrilpaĝo de la dua eldono.

Recenzoj[redakti | redakti fonton]

Citaĵo
 La popolaj legendoj en ĉiuj landoj konsistigas veran trezoron en kiu amasiĝas de jarcentoj la komuna saĝo, la aspiroj kaj sentoj de multaj generacioj. Bedaŭrinde ĉi tiuj postlasitaj de forpasintaj jarcentoj iom post iom malaperas; forpuŝitaj el grandaj urboj, ili rifuĝis en izolajn vilaĝojn sed ankaŭ la progresoj de la sciencoj kaj de la kulturo agas malamike kontraŭ ili kaj baldaŭ ili estos nur nebula memoraĵo en la spiritoj de l' estontaj generacioj. Tial estas tre laŭdinde savi kiel eble plej multe de ĉi tiuj ĉarmaj pecoj de popola literaturo, ilin enregistri en ilia nuna stato kaj ebligi tiel ilian transigadon al estontaj tempoj. Sinjorino Pulvers estis do tre prava preni sur sin tian taskon por kelkaj legendoj de sia gepatra lando, Elzaso tiel riĉa en similaj popolaĵoj ĉu duone historiaj ĉu plene legendaj, la dek elektitaj pecoj prezentas tre bonan bildon de la spirito de ĉi tiu interesa lando franca. 
— 1910, Historio de Esperanto, volumo 1, paĝo 390

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Stojan, Petro 1929 : Bibliografio de Internacia Lingvo numero 4102, paĝo 365

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]