Joseph Denis Odevaere

Joseph Denis Odevaere
Persona informo
Joseph Denis Odevaere Joseph Desiré Odevaere
Naskiĝo	2-an de decembro 1775 (1775-12-02) en Bruĝo
Morto	26-an de februaro 1830 (1830-02-26) (54-jaraĝa) en Bruselo
Lingvoj	franca vd
Ŝtataneco	Reĝlando de la Unuiĝintaj Nederlandoj (1815–1830) Francio (1795–1815) Aŭstra Nederlando (1775–1795) vd
Alma mater	Akademio de Francio en Romo (1805–1810) Nacia Altlernejo de Belartoj Academy of Fine Arts Bruges (en) vd
Profesio
Okupo	pentristo desegnisto vd
Aktiva en	Parizo • Parizo • Romo • Parizo vd
Verkado
Verkoj	The Last Defenders of Mesolóngion, 22 April 1826, episode from the Greek War of Independence ❦ The Union of Utrecht ❦ Lord Byron on his Death-bed ❦ Q138796596 ❦ Q21673449 vd
Honorigoj Honorigoj  Premio de Romo vd
Membrecoj Membrecoj Reĝa Nederlanda Akademio de Artoj kaj Sciencoj Grand Orient de France vd
Ekspoziciejoj Filadelfia Muzeo de Arto, Groeningemuseum, Mu.ZEE - Kunstmuseum aan Zee (en) , Rijksmuseum, Bavaria Ŝtata Pentraĵaro, Reĝaj muzeoj por Belaj Artoj de Belgio, Museum Korps Rijdende Artillerie (en) , National Museum Paleis het Loo (en) , Nacia Altlernejo de Belartoj, Presaĵa kolekto de la Publika Biblioteko de Novjorko, Reĝa Muzeo pri Belarto ĉe Antverpeno kaj Musea Brugge (mul) vd
vd	Fonto: Vikidatumoj

Lord Byron sur sia mortolito (ĉirkaŭ 1826) de Joseph Denis Odevaere. Oleo sur tolo, 166 × 234.5 cm. Groeningemuseum, Bruĝo. (Notu la littukon kovrante lian misformitan dekstran piedon.)

Joseph Denis ODEVAERE, aŭ Joseph-Désiré Odevaere (2a de Decembro 1775 en Bruĝo – 26a de Februaro 1830 en Bruselo), estis novklasika pentristo el Suda Nederlando (nune Belgio). Li servis kiel kortega pentristo de la reĝo Vilhelmo la 1-a.

Post edukado en Bruĝo, li translokiĝis al Parizo. Tie li studis kun Joseph-Benoît Suvée kaj Jacques-Louis David, Poste li pasigis ok jarojn en Italio, kie li inspiriĝis ĉefe el Rafaelo.

El 1825 al 1829, li pentris kelkajn verkojn subtene de la Greka milito de sendependiĝo kaj eĉ stilegis sian nomon al "Joseph Dionysius Odevaere". Li ankaŭ verkis kelkajn traktaĵojn pri arto kaj estis regula, tre bone konsiderita kontribuanto al lokaj gazetoj.