Korpureco

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Lucas Cranach la Maljuna, Vizaĝo de la Virgulino Maria (detalo).

La morpureco, aŭ simple pureco (latine: puritia, estas morala koncepto formita per purus, «pura») kiu indikas internan kvaliton – ĉeestan en ulo senkulpa aŭ senpeka.

Kristanismo[redakti | redakti fonton]

En la kristana terminologio, korpureco indikass, ĝeneralsence, noralan inteferecon, morpurecon, honestecon, senmalicon: aplikita al la kampo de la ĉasteco ĝi esprimas la regon super la impulsoj de la korpo, apartan referencon al la sfero de la seksaj deziroj.[1]
Unu de la atributoj de kristanoj al Maria, patrino de Jesuo estas tiu de Panaghìa, nome «Tuta pura».[2] La «korpureco» estas predikata ankaŭ de Jesuo, en la Surmonta Parolado kiel unu el la kvalitoj kiuj permesas vidi Dion (Mt 5,8)

Aliaj religioj[redakti | redakti fonton]

La moralaj konceptoj morpureco kaj pureco troviĝas en diversaj nekristanaj religioj, kiel en Judismo. Islamismo kaj en Sufiismo, krom e Budhismo, en Taoismo kaj en Tantrismo. Kristanaj apologetoju ĝin ĉeesta en diversaj saĝuloj kiel en la Mahatma Gandhi, kvankam foje alprokimigitaj al celoj nur netranscendaj.

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. "Purezza" en Dizionario del Cristianesimo de Piero Petrosillo, Edizioni San Paolo, 2000.
  2. Vittorio Messori, Ipotesi su Maria, Edizioni Ares, Milano 2005, p. 239.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

    • Katolikaj enciklopedioj:
  • [1] Enciclopedia_Cattolica
  • Cathopedia
  • [2] Catholic_Encyclopedia