Nia Damo de Baŭno

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Nia Damo de Baŭno
Romanika navo
Romanika navo
Loko
Ŝtato Francio
Municipo Beaune
Bazaj informoj
Religio kristanismo
Rito romkatolika eklezio
diocezo diĵona ĉefdiocezo
Arkitektura priskribo
Konstrustilo Romanika
Konstruado 12-a kaj 13-a jarcento
Specifo
Enhaveco 1 000 homoj
Konstrumaterialo ŝtona
Ligiloj
Vikimedia Komunejo Komunejo pri Nia Damo de Baŭno
Oficiala paĝaro http://www.paroisse-beaune.org/
Information icon.svg
vdr

Nia Damo de Baŭno (france: Notre-Dame de Beaune) estas romanika baziliko je Baŭno en Burgonjo (Francujo). La ĥorejo estas partie gotika kaj ankaŭ la portala antaŭhalo. La sonorilejo estas renesanca.

Arĥitekturo[redakti | redakti fonton]

Nia Damo estas granda preĝejo kun tuta longo de 65 metroj (sen la antaŭ portalo). La meznavo atingas alton de 18,50 metroj kaj larĝo de 7 metroj. Estas ses naveroj. La volboalto en la ĥorejo estas 26 metroj. Ĝi havas transversan navon, ĥorĉirkaŭirejo kun absidokapelaro. Super la navokruciĝo estas kupolo apogita sur volbaj pontetoj[N 1]. Murskemo de la laŭlonga navo estas trietaĝa kiel la preĝejo Cluny III de la abatejo de Klunizo.

Ekipaĵo[redakti | redakti fonton]

Vitraloj[redakti | redakti fonton]

La vitralo de sankta Francisko de Sales kun Jeanne de Chantal en la Hospicoj de Bono estas farita de Émile Thibaut kaj datiĝas ĉirkaŭ de 1865.[1].

Ĥorejseĝaro kaj predikejo[redakti | redakti fonton]

La ligna ĥorejseĝaro enhavas 30 seĝojn.

La predikejo datiĝas el la 17-a jarcento kaj devenas de la karmela monaĥejo[2].

Pentraĵoj[redakti | redakti fonton]

Oni vidas pentraĵon, kiu devenas de la minima monaĥejo, farita de Guillaume Perrier en 1635. Ĝi montras sanktan Francisko de Paola[3] kaj Ana de Bretonio kaj sube ŝia edzo Ludoviko la 12-a[N 2].

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Volbaj pontetoj : tiuj volbaj pontetoj ebligis ligon de kvar-angula strukturo al ok-angula strukturo.
  2. Laŭ Joseph Delissey la reĝo estas Ludoviko la 13-a kaj la reĝino Anna de Aŭstrio.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. (1999) Les vitraux de la basilique Notre-Dame de Beaune. Eldonejo de Patrimoine.
  2. (1997) La collégiale Notre-Dame de Beaune. Eldonejo de Patrimoine.
  3. Joseph Délissey. (1941) Le vieux Beaune. presejo Girard.