Nico (kantistino)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Nico
Nico at Lampeter University - November 1985 (1).jpg
Personaj informoj
Naskonomo Christa Päffgen
Naskiĝo 16-an de oktobro 1938 (1938-10-16)
en Kolonjo
Morto 18-an de julio 1988 (1988-07-18) (49-jara)
en Ibiza
Kaŭzo de morto bicycle accident
Tombo Berlino
Aliaj nomoj Nico
Ŝtataneco Germanio
Alma mater Lee Strasberg Theatre and Film Institute
Profesio aktoro, manekeno, kantisto, komponisto, muzikisto, filmaktoro, experimental musician
Oficiala retejo http://smironne.free.fr/NICO
Lingvoj germana lingvo
Familianoj
Amkunulo Philippe Garrel
Infano Christian Aaron Boulogne
v  d  r
Information icon.svg
Nico ĉe Exploding Plastic Inevitable de Andy Warhol en Ann Arbor, Miĉigano, 1966

Nico [NIko] (naske Christa Päffgen; 16a de Oktobro 193818a de Julio 1988)[1] estis germana kantisto-kantokomponistino, vortumisto, komponistino, muzikisto, modomanekeno, kaj aktorino kiu iĝis fama kiel Varhola Superstelulo en la 1960-aj jaroj. Ŝi estas konata ĉefe pro kantado ĉe la komenca albumo de Velvet Underground nome, The Velvet Underground & Nico (1967), kaj sia laboro kiel soloa artisto. Ŝi ankaŭ ludis kelkajn rolojn en kelkaj filmoj, kiaj ĉe la plej fama de Federico Fellini nome La Dolce Vita (1960) kaj en tiu de Andy Warhol nome Chelsea Girls (1966).

Biografio[redakti | redakti fonton]

La patro mortiĝis kiel soldato en la Dua Mondmilito kaj ŝi loĝis kun sia patrino en Berlino. Pro sia beleco, ŝi eklaboris tre juna en vendejoj de vestaĵoj, ĉefe interna.

Kariero[redakti | redakti fonton]

Malkovrita kiel 16jaraĝa fare de fotisto Herbert Tobias dum ambaŭ laboris en Berlino, Tobias renomigis ŝin 'Nico' per adoptita nomo, kiun ŝi uzis dum sia vivo,[2] laŭ sia amiko, filmisto Nikos Papatakis. Ŝi poste translokiĝis al Parizo kaj eklaboris por Vogue, Tempo, Vie Nuove, Mascotte Spettacolo, Camera, Elle, kaj aliaj modogazetoj. Ankoraŭ 17jaraĝa, ŝi estis dungita de Coco Chanel, sed ŝi ekflugis al Novjorko kaj abandonis la laboron. Dum veturoj, ŝi eklernis la anglan, hispanan kaj francan.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]


Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Talevski, Nick.. (2006) Knocking on Heaven's Door: Rock Obituaries.. Omnibus Press. ISBN 1846090911.
  2. Prague Post: Life among the ruins; Poignant moments of love and loneliness in postwar Europe

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]