Saint-Juvat

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo



Koordinatoj: 48°21′15″N 02°02′33″U  /  48.35417°N, 2.0425°U / 48.35417; -2.0425 (Saint-Juvat)
Saint-Juvat
komunumo
Saint-Juvat (22) Mairie-École.JPG
Urbodomo-lernejo de Saint-Juvat.
Regno Francio Francio
Regiono Bretonio
Departemento Côtes-d'Armor
Arondismento Dinan
Kantono Évran
Komunumaro Komunumaro de la Lando de Évran
Situo Saint-Juvat
 - alteco 45 m s. m.
 - koordinatoj 48°21′15″N 02°02′33″U  /  48.35417°N, 2.0425°U / 48.35417; -2.0425 (Saint-Juvat)
Plej alta punkto
 - alteco 71 m s. m.
Plej malalta punkto
 - alteco 13 m s. m.
Areo 17,41 km² (1 741 ha)
Loĝantaro 642 (2010[1]2015)
Dato 2008-2014
Urbestro Dominique Ramard
Horzono MET (UTC+1)
 - somera tempo MET (UTC+2)
Poŝtkodo 22630
INSEE 22308

Geografia lokigo sur la mapo : Côtes-d'Armor

Vidu situon de Saint-Juvat kadre de Côtes-d'Armor
DEC
Saint-Juvat
Saint-Juvat

Geografia lokigo sur la mapo : Francio

Vidu situon de Saint-Juvat kadre de Francio
DEC
Saint-Juvat
Saint-Juvat
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo: Saint-Juvat
v  d  r
Information icon.svg

Saint-Juvat [sɛ̃ʒyva] estas franca komunumo, en la departemento Côtes-d'Armor en la regiono Bretonio.

Geografio[redakti | redakti fonton]

Historio[redakti | redakti fonton]

  • En la 17-a jc, eta lernejo estis tenata de la pastro en kapeleto, kio kontraŭis la opiniojn de la loka nobelo pri la intereso instrui la popolon[2].
  • Post la epidemioj de 1583-1585, 1607 et 1630, Saint-Juvat estis frapita en 1638 per epidemio de pesto, kiu trafis ankaŭ Tréfumel kaj Plouasne, post frapo de Taden en 1636. La unua oficiala viktimo mortis en la 16-a de aprilo 1637, sed la epidemio ne multe mortigis kompare al la 116 mortintoj de la sekvanta jaro, ĉirkaŭ sesoble pli multaj of la meza nombro. La priskribo, kiun faris la pastro : Vereco sciigas al ni ke la antaŭzorgoj kaj la publikaj helpoj ne donis la atenditan sukceson, la paroĥanoj ariĝis en la Festo de Ĉiuj Sanktuloj por unuigi sian fervoron en voto, petanta la dian kompatindulgon kaj konkretiganta sin per monoferoj kaj donacoj por mesoj, procesioj kaj aliaj piaj manifestacioj. Du tagojn antaŭ Kristnasko, la voto ŝajnas plenumita laŭ la paroĥanoj kaj ilia dankemo esprimiĝis denove per donacoj kaj eĉ per intenco pligrandigi la preĝejon, intenco sen sekvo[2].

Administrado[redakti | redakti fonton]

Listo de la sinsekvaj urbestroj
Periodo Nomo Partio Funkcio
marte 1977 2001 Henri Ramard


marte 2001 2008 Jean-Louis Rolland


marte 2008 Dominique Ramard Bretonio Ekologio Inĝeniero, regiona konsiliano


La tabelo estas ankoraŭ plenigenda.


Demografio[redakti | redakti fonton]

Lokoj kaj monumentoj[redakti | redakti fonton]

  • La preĝejo datiĝas de la 14-a jc ; ĝia porĉo konsistas el ŝtonoj el kalko de Quiou kaj el granito de Languédias[3].
  • De la preĝeja placo al la muroj de la lernejo, de la urbodomo al la "maladrerie", la vilaĝo estas aparte bele floranta.
  • Justica kruco de la 14-a jc, apud kiu devis troviĝi la pendumiloj, ornamita per la blazono de la nobelo kaj la spado, simbolo de justico. Kun ortograma sekcio, la kruco estas bevelita kaj la beveloj ornamitaj per globetoj. Ĝi estas klasita Historia Monumento[4].
  • Tombeja kruco, 17-a jc, piede de la preĝejo, kie estis la malnova tombejo. Kruco konsistanta el kvadrata fusto kun beveloj kaj "écussons", portanta sur bazamento konsistanta el kubo supera de tabulo kies anguloj estas subtenataj per kolonetoj. La kruco mem ne ŝajnas esti la origina sed ĝi estus anstataŭinta la originan en la 18-a jc. Registrita kiel Monumento Historia[5]

Ĉirkaŭaĵo[redakti | redakti fonton]

La vilaĝo estis rekompencita per la marko "kvar floroj" en 1988 kaj la distingo Granda premio en la konkurso pri la florantaj urboj kaj vilaĝoj en 2007[6].

Elstaruloj ligitaj al la komunumo[redakti | redakti fonton]

Galerio[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Notoj kaj referencoj[redakti | redakti fonton]

Notoj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Oficialaj loĝantaroj sur la retpaĝo de INSEE
  2. 2,0 2,1 Yvonne Henry, « 1638, l'année tragique ou la peste à Saint-Juvat », en la libro Le Pays de Dinan, 2000, p. 229-241.
  3. * Louis Chauris, Le calcaire du Quiou-Tréfumel ou « pierre de jauge », en la libro Le Pays de Dinan, 2006, p. 319-339.
  4. Datumbazo "Mérimée" : Kruco de La Mettrie (justica) : PA00089638
  5. Datumbazo "Mérimée" : PA00089637
  6. Fonto : Florantaj urboj kaj vilaĝoj

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]