Sakarino

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Sakarino
Saccharin.svg
Plata kemia strukturo de la Sakarino
Saccharin-from-xtal-3D-balls.png
Tridimensia kemia strukturo de la Sakarino
Saccharin-Na substance photo.jpg
Blankaj kristaloj de natria Sakarino.
Alternativa(j) nomo(j)
  • E954
Kemia formulo
C7H5NOS3
CAS-numero-kodo 81-07-2
ChemSpider kodo 4959
PubChem-kodo 5143
Merck Index 15,8445
Fizikaj proprecoj
Aspekto kristalblanka solidaĵo
Molmaso 183,181 g·mol-1
Denseco 0,828g cm−3
Fandpunkto 228 °C
Acideco (pKa) 1,6
Solvebleco Akvo:3,45 g/L
Mortiga dozo (LD50) 17000 mg/kg (buŝe)
Sekurecaj Indikoj
Riskoj R40 R51 R62 R63 R68
Sekureco S24 S25 S41
Pridanĝeraj indikoj
Danĝero
GHS Damaĝo Piktogramo
06 – Venena substanco 07 – Toksa substanco
08 – Risko al sano 09 – Noca por vivmedio
GHS Signalvorto Damaĝa
GHS Deklaroj pri damaĝoj H302, H311, H315, H331, H332, H341, H351, H361, H400
GHS Deklaroj pri antaŭgardoj P201, P202, P261, P264, P270, P271, P273, P280, P281, P301+312, P302+352, P304+312, P304+340, P308+313, P311, P312, P321, P330, P332+313, P361, P362, P363, P391, P403+233, P405, P501[1]
Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo
(25 °C kaj 100 kPa)

SakarinoSaĥarino (E 954) estas sintezita dolĉigaĵo, kiu estis malkovrita en 1878 far kemiisto Constantin Fahlberg.

Sakarino estas 500-oble pli dolĉa ol sukero. Ĝi havas kelkfoje amaran postan guston kaj oni ofte miksas ĝin kun ciklamato, taŭmatinoksilito. Sakarino ne kaŭzas karion. Ĉe samtempa gluto kun medikamentoj, sakarino povas damaĝe kaŭzi vezikmukan haŭton. Oni uzas ĝin en porka furaĝo kiel apetitekscitilon.

Ĝi estas rapide sorbata en la homa korpo kaj estas sekreciata en urino (dum unu diurno estas eligata pli ol 90 %). Ĝi estas tiel fakte kalori-libera kaj uzeblas ankaŭ por diabetaj produktoj.

Sakarino estas produktata kemie el toluenoftalata anhidrido.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

  • Pubchem