Troodos

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Troodos
La montaro Troodos kun la Olimpo
La montaro Troodos kun la Olimpo
La plej alta punkto Olimpo (1 952 m)
Kontinento
Information icon.svg
vdr

Troodos ( greke Τρόοδος, turke Trodos Dağları ) estas la plej granda kaj plej alta montaro sur la mediteranea insulo Kipro . La plej alta punkto estas Olimpo - ankaŭ nomata Chionistra - kun 1952 m. La montoj havas vulkanan originon kaj kiel la Pentadaktylos - kontraŭe al la resto de la insulo - estas arbarkovritaj . Eĉ somere la klimato en la montoj Troodos estas agrable milda.

Geografio[redakti | redakti fonton]

La montaro Troodos etendiĝas en la sudokcidenta interno de Kipro, inter la vilaĝoj Pomos kaj Panagia en la distrikto Paphos kaj oriente ĝis Stavrouvouni en la distrikto Larnaka .

Aldone al Olimpo , kie eblas skii en la mallonga sezono de januaro ĝis marto, menciindas jenaj pintoj: Madari (1613 m), Papousta (1554 m), Kionia (1423 m), Tripylos (1362 m) kaj Kykkos (1318 m).

Ĉiuj ĉefaj riveroj en Kipro havas sian fonton en la montaro, inkluzive de Diarizos, Ezousa, Gialias kaj Kouris .

Geologio[redakti | redakti fonton]

Troodos estas la plej ĝisfunde esplorita ofiolita montaro en la mondo. Kiel neniu alia montaro, ĝi influis geologiajn teoriojn pri la formiĝo de la oceanoj kaj la litosferaj platoj. [1]

Formita antaŭ ĉirkaŭ 90 milionoj da jaroj ĉe la fundo de grandega oceano, la ofiolita montarmasivo hodiaŭ formas la fundamenton de la insulo kaj tiel ankaŭ de la Troodos. Tiel nomataj plutonito - produktoj, kiuj kristaliĝis en profundo de du ĝis ses kilometroj sur la fundo de la praa oceano, ofte troveblas. Ili inkluzivas kristalojn kun diversaj mineralaj komponantoj, kiel olivino, pirokseno kaj feldspato.

Hodiaŭ amasoj da mineralaj restaĵoj atestas pri la minindustrio, kiu ludis gravan rolon en Troodos. Asbesto kaj kromo estis elminitaj ĝis la 1980-aj jaroj.

En 2015, la regiono de la geoparko estis atestita kun la etikedo de Tutmonda Geoparko de Unesko pro sia geologia unikeco.

Klimato[redakti | redakti fonton]

Montaro Troodos

Karakteriza por Troodos estas relative abunda pluvokvanto de 700 ĝis 1000 mm jare. En la vintraj monatoj inter januaro kaj marto, la pinta regiono de Olimpo ofte estas kovrita per dika neĝotavolo.

Flaŭro kaj faŭno[redakti | redakti fonton]

La montoj estas riĉaj je faŭno, inkluzive de agloj, vulpoj kaj la lastaj libere vivantaj kipraj muflonoj .

En Troodos kreskas la endemia alderfolia kverko kaj halepaj pinoj, pinioj, platanoj, cedroj kaj verdaj kverkoj. Sur la milde deklivaj bordoj de la montaro, la natura flaŭro plejparte estis anstataŭigita per pomoj, piroj, persikoj, migdaloj, nuksarboj kaj ankaŭ vitejoj .

Vilaĝoj kaj monaĥejoj[redakti | redakti fonton]

Monaĥejo Kykkos

En la montaro Troodos troviĝas pluraj grandaj kaj malgrandaj vilaĝoj, inkluzive Agros, Kakopetria, Kaminaria, Louvaras, Moutoullas, Pedoulas, Phini, Trimiklini kaj Prodromos, la plej alta vilaĝo de la insulo Kipro.

En la montaj vilaĝoj troviĝas multaj preĝejoj, grandioze pentritaj per bizancaj freskoj, kelkaj el ili konstruitaj kiel garbejaj tegmentaj preĝejoj. Dek el ĉi tiuj preĝejoj estas parto de la Monda Heredaĵo de Unesko pri Pentritaj Preĝejoj en la regiono Troodos . Ekzistas ankaŭ pluraj monaĥejoj tie. La monaĥejo Kykkos estas la plej riĉe ekipita. Konataj estas ankaŭ Agios Nikolaos tis Stegis, Chrysorrouiatissia kaj la monaĥejo Trooditissa .

Migrovojoj[redakti | redakti fonton]

Kvar migrovojoj por ĝuj la naturon estas markitaj en la nacia parko. Ŝildoj ĉe la rando de la vojoj donas klarigojn pri flaŭro, geologio kaj ekologio .

  • "Artemis" - cirkla itinero ĉirkaŭ Chionistra; proksimume sep kilometroj, 2,5 horoj
  • "Atalante" - de la poŝtejo en Troodos ĝis Chrommine; proksimume naŭ kilometroj, 3,5 horoj
  • "Kaledonia" - de Kryos Potamos ĝis la akvofaloj de Kaledonia; proksimume du kilometroj, 1,5 horoj
  • "Persefono" - en la ĉirkaŭaĵo ĉirkaŭ Makria Kontarka; proksimume tri kilometroj, 1,5 horoj

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • ISBN = 9963-44-008-8

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]


Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Renate Mantovani (Traduko): Naturaj migrovojoj en la montaro Troodos; D. Couvas & Sons Ltd., 1994; ISBN 9963-44-008-8