Ĉielarko

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Duobla ĉielarko
Skemo pri la estiĝo de ĉielarko

Ĉielarko estas sepkolora arko sur la ĉielo, kontraŭflanke de la suno, formiĝanta pro refrakto kaj difrakto de la sunradioj en la pluveroj. Ĝi okazas, se pluvas kaj la suno radias dorse de la observanto. La koloroj estas (en tiu ĉi sinsekvo): ruĝa, oranĝa, flava, verda, blua, indiga (blua), viola (purpura). Nevideblaj najbaraj koloroj estas infraruĝa kaj ultraviola.

Newton origine (1672) nomis nur kvin primarajn kolorojn: ruĝa, flava, verda, blua kaj viola. Poste li aldonis oranĝan kaj indigan, donante sep kolorojn analoge al la nombro da muziknotoj.

ruĝa:     . oranĝa:     . flava:     . verda:     . blua:     . indiga:     . viola:    .


La t.n. ĉefa ĉielarko konsistas el ringoj kun la koloroj de la spektro. Malofte aperas ankaŭ sekundara ĉielarko, se la radioj de la suno duoble reflektiĝas, rompiĝas en la pluvero. (Se la radioj nur unufoje reflektiĝas, aperas la ĉefa ĉielarko.)

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Rainbow-diagram-ROYGBIV.svg